Día das Letras Galegas: Xela Arias

Os nenos de infantil do cole achegámonos á obra de Xela Arias a través do poema do libro DARÍO A DIARIO que lle dedicou ao seu fillo Darío e debuxámonos coas nosas nais.

 

TÓDOLOS   BEBÉS   SON   TU  E   NINGÚN   COMA   TI.

TÓDOLOS    NENOS    SON   TU   E    NINGÚN    COMA   TI.

TÓDOLOS   MOZOS   SON   TU   E    NINGÚN    COMA   TI.

TÓDOLOS   ADOLESCENTES   SON   TU  E   NINGÚN   COMA   TI.

TÓDOLOS    ANCIÁNS    SON   TU   E    NINGÚN    COMA   TI.

TÓDOLAS   NAIS   SON   EU   E   TODAS, COMA MIN,  SABEN QUE ES ÚNICO.

  Ademáis de buscar información na rede, Iago trouxonos unha presentación con fotos dun roteiro que fixo con seus pais polas rúas de Sarria xa que os seus avós eran veciños dos avós de  Xela e así pudemos ver algúns dos sitios que Xela frecuentou de pequena.

Biografía de  Xela Arias Castaño: "naceu en Sarria, Lugo, en 1962 filla de Amparo e Valentín Arias López, también escritor e traductor. Hasta os 7 años estudiou na Granxa de Barreiros, dentro dun proxecto pedagóxico cunha orientación agraria e de integración da cultura galega cos ciclos da natureza. Posteriormente marchou a Vigo coa súa familia. Deixou os estudos en COU, para traballar en Edicións Xerais de Galicia, como oficinista, después en creación e investigación e despois xa como correctora de estilo e editora.

Volveu estudar, cursando Filoloxía Hispánica na Universidade de Vigo, licenciándose pola Universidad de Santiago de Compostela, e iniciando a especialidade en galego-portugués.

No curso 1999-2000 comenzó como profesora sustituta de secundaria, de lengua y literatura castellana, en institutos de Santa Comba, Moaña, Pontevedra, Santiago de Compostela e Vigo. E foi docente en diferentes municipios galegos, como Chapela, A Guarda y Vigo.

En 2003 Xela Arias faleceu aos 41 años en Vigo por un ataque cardíaco."

 

O nome de Maeba e un conto sobre a espera!

 Maeba fixo a seu nome decorando cada letra de xeito diferente con plastilina, arroz, goma eva, pasta... e quedoulle así de bonito!

  

  Tamén nos recomenda este precioso libro de 1991, ¡ÁBRETE, HUEVO, ÁBRETE! que a súa nai coñeceu por unha compañeira de traballo e que buscou por moitos sitios xa que está descatalogado. Mandáronllo desde Tenerife!. É un conto sobre a espera, dunha galiña que non sabe qué facer cando pon un ovo... Maeba xa o escoitou desde a barriga de mamá!. Seguro que por eso lle gusta tanto!. 

PALABRAS FERMOSAS

        Estos días na clase temos unha maleta que nos mandou Leodoro, o trasno da Biblioteca. (Para coñecer esta nova actividade picade aquí ). A maleta está chea de contos e hoxe contamos "O ladrón de palabras" de Anxo Fariña. Nel cóntase como un malvado persoaxe anda a roubar cunha aspiradora as palabras de toda a xente da cidade e o que os tres protagonistas teñen que facer para recuperalas, xa que senón non poderán volver falar nin escribir.

       Falamos da forza e do poder que teñen as palabras: de como nos fan sentir cousas. Tamén falamos dos insultos  e das mentiras, xa que se lembraron do conto "A cousa que máis doe do mundo" (preguntádelles cal é esa cousa).

      
       E despois, intentamos buscar a palabra que para cada un de nós era a máis bonita de todas. Tiago foi o primeiro, púxose tenro e dixo "AMOR", pero para explicar porqué lle gustaba contoumo a carón do  oido, xa que lle daba vergoña: parece mentira o que lles costa decir palabras bonitas ou expresar algúns sentimentos diante dos outros, sobre todo aos nenOs. Pero despois arrancamos e esto foi o que nos saleu (eu só transcribo as súas palabras, e hoxe só estabamos 20 en clase) :

AMOR (Tiago): "porque és lo que me dan mi papá y mi mamá".

BESARSE (Mauro) : "porque me gustan las chicas" . Esto dixollo baixiño ao que estaba ao lado.

HELADO (Claudia): "porque me gusta el verano"

ORQUESTA (Guillermo): "porque suena música"

ARCO IRIS (Yussef ) : "porque tiene muchos colores bonitos"

CORAZON (Anxo) : "porque mamá es muy buena"

OSITO (Rodrigo): "porque cuando ERA pequeño tenía uno para dormir"

ESTRELLA FUGAZ (Lara): "porque brilla moito e podes pedirlle desexos"

CARIÑO (Brais): "porque me lo llama mi mamá"

MAMÁ (Nicolás): "porque la quiero mucho"

CUIDAR (Alejandro): "porque hay que cuidar a los animales,  a Los bebés,  a la gente y... y al mundo"

LIBRO ( Christian): "porque me lo lee mi mamá al acostarme"

BICI (Aquiles): "porque es mi juguete favorito"

CORAZÓN (Alba T.) : "porque mi mamá me llama corazón"

SOL (Irene) : "porque me dá mucho calor y me gusta"

GLOBO (Aroa): "porque me gustan mucho sus colores"

HOJAS ( Celia ): "porque tienen muchos colores en otoño"

CALABAZA (Pablo): "porque me gusta la sopa de calabaza"

CEREBRO (Miguel) : "porque pienso mucho"

ABRAZO (Noa) : "porque papá y mamá siempre me abrazan"

       Eu, pola miña parte, creo que engadiría PROFE: "porque non sei en que outra profesión podes oir estas cousas tan bonitas e ver como, a pesar do moi movidiños que somos, se poñen a funcionar estas cabeciñas".

      Por certo, como conclusión do libro, o autor e máis nós chegamos a que "as palabras nunca se poderían perder, porque nacen ou salen ou se fabrican na cabeza e no corazón". Como vedes, hoxe estaban inspirados!

 ¡SE É QUE SON UNS POETAS! 

Os "escolledores" de 6º C