Chocolatada e "uvas" de fin de ano

   Con algo de retraso, imos pola derradeira actividade do 2022: cando celebramos o fin de ano cunha chocolatada e tomando 12 gusanitos coas badaladas. Para a merenda xuntámonos por niveis e disfrutamos dun delicioso chocolate quentiño acompañado de churros que lle encargamos a un churreiro. Logo fomos á sala de psico para escoitar e contar as badaladas na pantaia e tomar, en vez das tradicionais uvas, os 12 gusanitos que tiñamos preparados nun cucurucho e despois pudemos bailar e pasar un bo ratiño. Ademáis viñemos moi elegantes para a celebración e despedida do ano!.

 QUE TEÑADES UN FELIZ ANO 2023!!!

 

Observando os xacintos

  Imos comezar unha experiencia que require que sexan observadores... e pacientes. A profe Sandra trouxonos uns bulbos de xacintos de tres cores: morado, rosa e branco. Puxemos cada un en auga na súa xacinteira de cristal, para que podamos ir vendo como lle van saíndo as raices. Algúns xa se decataron que os podíamos distinguir pola cor das súas peles. Agora só queda esperar!

Espuma e garbanzos!

    Pode parecer o título dunha receta e en certo modo á así: a receta da creatividade a través da diversión. Empregando digamos materiais "non escolares", podemos mellorar a motricidade, traballar trazos e ademáis divertirnos. Os garbanzos sírvennos para xogar, pero tamen para facer trasvases, comparar cantidades, medir e para traballar a motricidade. E a espuma de afeitar polas mesas empregámola para crear formas, letras, dibuxos e rir un rato concentrados nas nosas creaccións.

 

Á nosa árbore estilo Ibarrola... unha intervención artística na Maía

 Como xa vistes nos traballos que levaron para casa estivemos coñecendo a obra do pintor e escultor vasco Agustín Ibarrola. Foi un pouco por azar, xa que un día no patio atoparon unha cera tirada e preguntáronme que podían facer con ela. Díxenlles que podían pintar a corteza dunha das árbores do patio para que probasen como era colorear sobre unha textura tan diferente. A cera durou un minuto e querían máis! Entón baixeilles da clase unha caixa chea de ceras ... que durou medio recreo, porque tamén se apuntaron os nenos de Sandra!. 

 

Como nos estaban quedando unhas cortezas moi coloridas, faleilles dun artista que tamén lle dera cor ás árbores: Agustín Ibarrola, pero que o facía empregando brochas e pinturas. Tamén buscamos na rede fotos das súas obras, sobre todo da máis coñecida:  "o bosque de Oma". 

 

 

  Así que durante varios  recreos baixamos brochas e témperas e fomos pintando "a nosa árbore de Ibarrola". Aínda que pintamos de 3 en e  con coidado, algúns estaban tan emocionados que non medían a onde lles chegaba o brazo!. Pero a árbore quedounos moi bonita!

 

 

Nesta montaxe están as fotos que fixen do proceso:

 

Tamén tíñamos no cole outro artista facendo, por encargo da Anpa, un mural na parte de atrás de primaria e fomos ver como traballaba. Para o curso iremos ver como quedou a obra  finalizada.

    

 E, por si no verán vos cadrase andar preto de Allariz, alí podedes ver unha maravillosa e colorida intervención de Ibarrola nas rochas e árbores:

 

 

Mirando a través das lupas

  Como os bichos e cousas da clase xa as tíñamos algo vistas, saímos fora a observar animaliños e outros elementos naturais. Levamos as lupas e estivemos mirando a través delas. Unha experiencia de búsqueda, observación e conversación sobre o que ibamos atopando.

"Bichos" con Miguel Santamaría

 Fai uns días os pequenos de 3 anos recibimos a visita de Miguel Santamaría, biólogo e entomólogo santiagués e pai dunha pequena, que nos fixo dous talleres con "bichos". Estivemos fascinados polos animaliños que nos trouxo e pudemos tocar con total seguridade desde insectos folla ata tarántulas, enormes cascudas que non cabían nunha man e xigantescos cenpés que non se quixeron estirar de todo para poder apreciar o seu tamaño. A tarántula realmente impresionaba e eso que aínda era pequena!.

 

 

 (Deixovos aquí o enlace coa noticia que saleu na Voz sobre os talleres que fai Miguel. Premer AQUÍ)

   Podedes ver polas súas caras o interés e satisfacción por ver e tocar a maioría do que nos ensinou. Trouxo uns "pequenos" caracois africanos que cando medren poden pesar cerca dun kilo, volvoretas monarca que vimos comendo dun plátano e pechamos as ventanas por si escapaban voando, un cangrexo dos manglares, unha encantadora tartaruga recén nacida, unha larva xigantesca que promete convertirse en algo enooorme... 

 

  Tamen nos ensinou unha bolboreta  que era como dúas máns abertas e deixounos tocar alas dos diversos tipos de bolboretas que cría el mesmo, explicándonos que non se poden tocar cando están vivas  porque lles desfaríamos as  delicadas escamas... Vimos mantis que eran exactamente iguais que o liquen no que se apoiaban, escorpións que na escuridade cambiaban de cor coa luz, collimos bebés de insectos folla pequeniños comparados co maravilloso aspecto dos adultos nos que se convertirán...

 

 Unha maneira divertida e moi didáctica de achegarse con naturalidade e respeto aos seres vivos. Foi unha experiencia xenial e fascinante!!!

 

 

Volta ciclista ao paso por Bertamiráns: "O gran camiño"

  

    O concello de Ames acolleu unha das etapas da volta ciclista a Galicia ‘O Gran Camiño’ con equipos profesionais nacionais e internacionais. A segunda etapa saleu desde Bertamiráns cara o mirador do Ézaro e pasou por diante do colexio. E nós saímos fora a ver pasar os ciclistas!. Eso sí, desde que pasaron os primeiros coches ata que chegaron os ciclistas foi un continuo "cando veñen, cando veñen?"  xa que entre coches de acompañamento, policía, garda civil, equipos de televisión e ambulancia era toda unha caravana que de cando en vez nos saudaba ao pasar!. Como tamén cadrou coa festa do antroido saímos disfrazados para velos pasar desde o patio do areeiro. Os maiores ademáis puderon colocarse na estrada para disfrutar deste anaquiño da etapa.

 

Máis Pollock!

  O outro día melloramos a nosa "técnica" para pintar cadros "estilo" Jackson Pollock. Para solventar os problemas que nos deran as bolas de porexpán e as canicas pequenas, trouxen unhas bolas moito máis grandes... e de pedra. Co maior tamaño e peso, o resultado foi moito mellor e fixemos uns cadros moi bonitos e expresivos. Eso sí, ás veces había que suxeitar a caixa porque os artistas se emocionaban moito... 

Nunha caixa grande ibamos poñendo os folios de catro en catro, despois poñíamos témpera nos espacios sin papel e logo fixemos rodar as bolas de pedra sacudindo a caixa entre varios nenos á vez e en tódalas direccións... 

o noso "estilo" Pollock:

Jackson Pollock é un dos  representantes do Expresionismo Abstracto, "un movemento artístico que defende  a liberdade individual e o carácter expresivo da arte. O importante para eles era a materialidade do cadro como superficie". Traballaban en formato grande, moitas veces no chan e o movemento era moi importante. "Pintar un cadro era unha acción corporal e  dinámica. O artista deixabase levar pola súa tensión interior nun proceso espontáneo, non meditado e lonxe de todo plan preconcibido, deixando traslucir os estados de ánimo dos pintores, e expresando as máis diversas sensa­cións".

 

Pintando con bolas

  Buscando materiais diferentes para pintar, collimos unhas bolas de porexpán e unha cartulina. Como na clase tiñamos unha caixa grande empregámola como soporte  e tamén como protección para que non chorrease a pintura por fora nin saisen as bolas disparadas. Botamos chorros de pintura polas esquinas e lanzamos as bolas. Despois movimos a caixa entre varios, pero as bolas non se movían e quedaron pegadas, así que buscamos algo menos lixeiro e cambiamos as bolas de porexpán para empregar canicas que tiñamos pola clase. Tamén engadimos auga para cambiar a densidade da pintura e agora sí que se moveron e foron facendo trazos de cores no seu recorrido pola superficie de papel. 

  (((O cadro abstracto Número 16 de Jackson Pollock foi de algún xeito a nosa inspiración. É un dos seus máis valorados polos especialistas: polo uso da cor, a forza da pincelada e a composición, aínda que non sexa o máis famoso nin o máis "caro" no mercado do arte (...apenas 32 millóns de dólares))). A súa técnica de verter e salpicar pintura é a orixe da "action painting" ou pintura de acción.  

  A diferencia do artista, que tiña claro desde o principio o que quería crear, a nosa intención era experimentar cos materiais e as cores e sobre todo divertirnos pintando dun xeito diferente.

Nesta montaxe podedes ver un anaco do video de cando movemos a caixa:

Collendo laranxas no horto

 Á volta de vacacións fixemos un par de saídas. Unha foi para coñecer os patios dos maiores e ver o entorno do comedor. A outra foi ao pequeno horto do cole onde aínda quedaban pementos da plantación anterior. Alí tamén medra unha laranxeira que plantara con unha das miñas promocións neste cole. Cada un volvimos con un froito para clase onde comparamos con outros cítricos que tiñamos alí: pomelos, mandarinas e limóns. 

 Tamén collimos para os compañeiros que estos días non puderon vir a clase. Para eso contamos os que estabamos e os que non viñeran. Despois botámolas pola alfombra  e vimos o diferentes que eran: as nosas laranxas son pequenas e medio amarelas e parecíanse máis aos limóns. Os froitos tiñan cores que iban do amarelo brillante ao laranxa forte e tamén pudemos ver os distintos tamaños e xogamos a clasificar os froitos.

 

Plantando bulbos de tulipáns e ciclames

  Esta semana os nenos das dúas clases de 3 anos estivemos de plantación de bulbos e flores de outono. Algúns xa vistes o resultado. O patio quedou moi colorido!. Mercamos uns bulbos de tulipáns e tamén plantas de ciclames de cores. Isabel encargouse de atar e asegurar as macetas nas barandillas e Sandra e eu plantamos os bulbos cos nosos pequenos. Colocáronos un a un coa punta do gromo para arriba e tapáronos coa terra. Tíñamos que facelo ao revés que as landras que plantamos coa punta para abaixo. Agora o areeiro está cheo de cores, pero para ver os tulipáns aínda teremos que agardar moito ata finais do inverno !. Esperamos que pague a pena!.

 

  

Reciclando e reutilizando: xogando con tapas

   Un dos hábitos que fomentamos é o da reciclaxe e a reutilización. Temos  na clase unha caixa chea de tapas de todo tipo de productos (leites, rotuladores, deterxentes...)  que fomos xuntando en cursos anteriores e que imos aumentando coas aportacións dos nenos: esta promoción comezou a engadir as tapas dos bebibles...

As tapas son un material colorido, resistente e moi atractivo visualmente. E barato!. Nós empregámolas para o conteo, a clasificación por cores, formas e tamaños... e ademáis traballamos o gusto estético a través das composicións. Se tedes tapóns bonitos como estes, ou similares, podedes mandárnolos a clase polos nenos.  Aquí unhas das primeiras experiencias con este material:

 

Cabezas de herba en infantil

  

Con sementes de cesped e alpiste, medias, gomas, ollos móviles e virutas, fixemos unhas cabezas de herba que regamos e coidamos hasta que se encheron de pelos verdes. Tivemos as ventanas moi animadas con estos personaxes que iban cambiando cada día mentras lles medraba a herba. Plantámolos o 5 de abril.  Ao principio fixeronse esperar e tardaron en brotar e, menos unha que tardou un pouco máis, todas medraron moi rápido. Tamén tiveron moitos nomes: cabezóns, señor potato, cabezolos, cabezudos, pelados, peludos...

Tamén fixemos unha carta que levaron a casa. Como esta que me enviou Sandra, a nai de Maeba, cos cabezolos dibuxados diante das ventanas da clase:

Un aviso para os que o queiran facer: da mellor resultado a semente do céspede que o alpiste: elle máis doado atravesar a media por ter o brote máis fino. E dura máis. Tampouco precisan moito sol ao principio, porque aínda que nacen antes, pódenselles queimar os brotes como lles pasou ás nosas compañeiras. E canto máis apretada e chea de viruta quede a media moito mellor. Esto foi o que máis lles costou aos nenos, apretar ben forte. Pero así experimentamos diferentes  condicións con distintos resultados.