Día de setas e sementes.

  Fai uns días, no mes de outubro, demos un paseo polo patio de 3 anos. Ibamos ver como estaban as follas caídas no outono das árbores que vemos pola ventana da clase. Como leva sin ser pisado desde antes do confinamento, levamos unha sorpresa: ademáis das preciosas follas do liquidambar e do carballo americano, pudemos observar que estaba cheo cheo de plantiñas nacidas no medio da area, estrado das mazas bravas da maceira... (a natureza abríndose paso coma en parque xurásico jeje *)  e sobre todo con moitas setas de todo tipo, que tivemos bo coidado de non tocar, porque algunhas tiñan pinta de non ser das boas. Eso si, follas e sementes do arce común collemos unhas cuantas que levaron para casa. Foi unha clase de coñecemento ao aire libre!. E moito botamos de menos ese patio 😔

(* o que fai non ter 3 clases cheas de nenos pisando cada día no recreo 😇)

Os alfabetos creativos de Abril

Abril estivo traballando co alfabeto. Ten unha libreta con lentejuelas que cambian de cor cando as xiras... como esas camisetas que lles encantan  😉. Estaba facendo a súa inicial e Andrés propúxolle que fixera todo o abecedario. Foille sacando fotos a cada letra e quedoulle así:

 Despois  envioume este outro que fixo recortando os cartóns de caixas de comida que van gardando para reciclar!. Fantástico. Unha moi boa idea para REUTILIZAR materiais que xa tiña na casa!

 Recordade que na clase estivemos moito tempo facendo un proxecto de separación de residuos (tíñamos tres papeleiras nas que cada día clasificábamos e repartíamos os restos de papel, o plástico e os residuos orgánicos das merendas.  Falamos da Reciclaxe, que xunto coa Reducción (hai moitas cousas que non necesitamos) e coa Reutilización  (que foi o que fixo Abril cos cartóns)  son as tres R que poden axudar a coidar o planeta. Póñovos aquí este corto para que o lembremos.

 

Con Anxo Moure, o carballo con botas!

  No outono vimos o conto "o carballo con botas" de Anxo Moure. Despois trouxemos a clase botas, xapatillas e tenis vellos que pedimos aos papás e fixemos varias plantacións de carballos que non naceron e despois de glicinias que a pesar de tódolos coidados tamén nos fallaron ....ou igual foi por exceso de coidados.

Finalmente fixemos outra cousa que foi todo un éxito e que xa vos contaremos en breve. 

E o día 24 fomos á Biblioteca a ver a Anxo Moure, que nos encantou. Foi unha actividade organizada polo equipo da biblioteca con motivo do Día do Libro. Pasámolo xenial e despois acompañounos a ver as nosas clases e o que tíñamos plantado.  Podedes ver os videos na entrada do Blog da Biblio  premendo AQUÍ.

 

   Aquí estamos nunha das plantacións:

 Cando veu con nós a clase , montado no seu Nubinete!

Visita de Patricia da Aula da Natureza

    Dentro do proxecto "Medrando en verde" no que traballou todo o alumnado do centro e cando xa estaban colocados os carteis informativos cos códigos QR, recibimos a visita de Patricia da Aula da Natureza do Concello de Ames que nos explicou moitas das árbores e plantas que temos no colexio: usos medicinais e alimentarios, follas, cortezas... e tamén algunha historia da mitoloxía grega.  E decir: o traballo de investigación dos nosos compañeiros...

  Estas son imaxes da visita na que saímos con Patricia coas clases de Marta e María que investigaron sobre o carballo e os xirasois. E nós fixémolo sobre o bambú. (tamén o puxen na web do cole)

Plantamos un bosque

  (como xa vos dixen, por problemas técnicos co ordenador e de tempo, quedáranme varias cousa por subir ademáis das dos últimos días. Aquí vai a primeira e xa vos avisarei cando peche o blog no verán).

   No outono xuntamos sementes de camelias, de carballos, de carballos americanos, de arces do patio... e despois escollimos e plantamolas. Mais adiante fomos engadindo sementes das glicinias do patio que nun par de semanas acadaron o tamaño que levaron, e tamén pepitas de laranxas e mazas das merendas. Levamos a conta anotando os días ata que comezaron a brotar e finalmente todo o que comezou sair na primavera empaquetámolo a comezos de verán para levalo a casa e coidalo... Durante meses coidámolos na clase  e agora son a súa responsabilidade...

Tomás e "O fogar do meu burro"

  O luns 21 os nenos das tres clase de 5 anos achegámonos ao "Fogar do meu burro", un Centro de Terapia con animais na aldea de Lamas coordenado por Tomás no que os protagonistas son os burros. Uns animais que, según Tomás, son moi respetuosos co ritmo dos demais xa que son pacientes, lentos, tranquilos, colaboradores e sobre todo e a pesar do seu nome, moi intelixentes.  Podedes ver máis información na web do Fogar.

 Cando chegamos, Tomás presentounos aos seus burriños e contounos a historia de cada un e de onde viñan. A primeira impresión dos nenos foi co olfato, pero deseguida se esqueceron para disfrutar cos burriños.

   Explicounos como había que tratalos para non molestalos. Démoslles de comer e preparámonos para a saída na que moitos nenos puderon ir por quendas nos carriños durante o recorrido pola aldea.

   Atopamos xente traballando nas súas hortas e fomos camiñando ata o campo do muiño onde nos paramos a merendar (esfameados!). 

   Despois de recoller todo, achegámonos ao lugar de Lamas onde Tomás ten un prado enorme que lle prestaron os veciños e onde fai os talleres de música. Alí ensinounos a facer instrumentos musicais con materiais corrientes (tubos, plásticos, cordas, cocos, tapas, globos...) 

     E de remate xogaron cos burros e puderon acaricialos. Son realmente pacientes e tranquilos!. E os nenos pasárono moi ben!. Moitas grazas Tomás!!!

Un bosque de Nadal

  Rematamos o trimestre pintando este bosque onde están plantadas moitas árbores de Nadal. Fixemos en dous equipos un mural moi grande que ocupa todo o corredor da nosa clase.

   

   E tamén comenzamos a facer un conto que explica o que lles pasa despois do Nadal. Xa volo contaremos á volta das vacacións.

Xan Perillán e os monicreques de Kukas

   O pasado xoves os pequenos de infantil fomos ver na Biblioteca a obra "Xan Perillán compra queixo, compra pan" interpretada por KUKAS. Un artista, Marcelino de Santiago,  que leva case 40 anos cos seus monicreques. É unha obra sobre consumo responsable e  hábitos de vida saudable: Xan Perillán é un vello paiaso (os máis pequenos pensaron que era Papá Noel) que vai mercar á tenda verduras, patacas, peixe... e de paso fala  da reciclaxe e da publicidade engañosa. Nesta montaxe podemos ver uns anacos da súa actuación... nunha divertida sesión na que fixo de todo, ata maxia!

 Grazas Kukas!!!

Leo e as setas

     Fai uns días Leo trouxo a clase unha caixa que nos mandou Cristina, a súa nai. Todo emocionado, contounos que dentro había setas!. Pero que tíñamos que abrila, cortar o plástico que contén, regala  e esperar moitos días, porque entonces nacerían as setas. Así que seguimos as súas instruccións e puxemos a caixa nun recanto da clase. 

 Trátase dun pack feito con posos de café reciclados e que contén os micelios dunha seta comestible moi sabrosa (Pletorus ostreatus).

Agora  estamos a esperar a colleita. Leo desde logo está tódolos días pulverizando para manter a humidade que precisan para medrar... 

Xa vos contaremos como vai. Gracias Cristina!

COLOMBIA

   Beatriz e Gonzalo, os pais de Lya  viñeron a compartir con nós a merenda e trouxeron tortillas e empanadillas que preparan no bar que teñen. As empanadillas eran unha receita de Colombia adaptada, que alá se come con salsa picante e os nenos comeron con ketchup... Para Lya foi unha sorpresa, xa que non lle dixéramos nada. Bea falounos do seu fermoso país de orixe, do seu clima, da cidade onde naceu, de personaxes famosos  como o escultor Botero e o escritor García Marquez... aínda que eles só coñecían a cantante Shakira... Tamén nos contou que Colombia é un dos maiores productores de café, de froita... e de orquideas.

     Despois vimos en youtube a lenda da Madre Monte: un personaxe misterioso que vive nos montes e ten a pel verde e musgosa, que protexe dalgún xeito os bosques e castiga aos que os perxudican. Os rapaces encantoulles a historia e xa ma pediron máis veces, así que tamén vos poño aquí o enlace. Despois, algúns, só uns pouquiños, bailaron unha cumbia e finalmente comeron as empanadillas ao berro de ketchup!! e deron boa conta das dúas enormes tortillas... 

Só deixaron os cartóns ( e despois algúns aínda merendaron o que traían de casa..). Como comensales estiveron á altura e deronlle a Bea dúcias de felicitacións pola merenda. 

Moitas grazas Beatriz por compartir con nós a mañán! 

PREMER AQUÍ PARA VER AS FOTOS 

VIDEO  COA  LENDA  DE  MADRE  MONTE

UNHA HORTIÑA NA MAÍA...

      Fai unhas semanas comezamos unha actividade relacionada coa natureza, co respeto e o coidado do entorno máis próximo.

     Queremos que coñezan  como se producen algúns dos alimentos que comemos... e que valoren o esforzo que supón o traballo no campo.

     

     Resulta que na clase temos aínda as espigas do millo que se trouxera a clase no outono e non tíñamos pensado facer nada máis con el hasta o día que saímos a Castrigo e atopamos unha horta plantada de novo, na que vimos unhas coles (como as do conto do coelliño branco que tanto nos gusta). Aquel día díxenlles que para que o millo medrase máis que o que temos nas macetas de clase, tíñamos que plantalo na terra.  Así que pensamos facer unha pequena horta no cole.         

     

       Ensineilles aos nenos un pequeno recuncho de terra onde temos a laranxeira e que estaba un pouco "a monte". Non temos moito sitio, pero a ventaxa é que que está illado e ten auga. 

    Comezamos un día "explorando" o terreo para ver as posibilidades, pero despois non parou de chover e a actividade foisenos retrasando moito, logo estropeouse a cámara onde estaban a maioría das fotos e agora por fín pódovos mostrar o que levamos feito ata o de agora. Eu fun podando as ramas baixas do aligustre para poder andar por alí  e retiramos as camelias mortas (estarían cheas de flores se non fose que lles cortaron a piel a carón...).

   Outro día fomos arrincando as herbas e os nenos axudaron a amontonalas ... levamos ferramentas e todo!. Por certo, gústalles máis amontonar que arrincar... Tamén se apuntaron os nenos da clase de María José e os de Marta. De paso estamos pensando o que podemos sementar cando deamos montado os bancais, e tamén queremos poñer un par de árbores froiteiras. Bueno, os nenos querían poñer de todo... pero o sitio é moi pequeniño. É unha actividade que  continuaremos o curso que ven, xa que este está a punto de rematar.

  

 Aquí estamos en faena:

NON É UN CARBALLO!

      O pasado venres os nenos e nenas da clase levaron para casa unha maceta cos carballos que nos naceran e que viñamos coidando desde o outono, cando saímos ao monte a recoller landras... Sementamos, regamos e coidamos durante meses, pero tiñamos outra historia detrás, e por eso tamén levaron esta carta  :

    No ano 1854  un presidente americano quixo comprarlle as súas terras aos indios a cambio de unha “reserva”, e o xefe Seatle contestoulle con unha carta que sigue sendo unha das máis fermosas defensas feitas sobre o medio ambiente.  Moi resumida a carta ben decir que:

  “ TODO O QUE  OCURRA   COA TERRA, RECAERÁ SOBRE OS FILLOS DA TERRA, XA QUE HAI UNHA UNIÓN EN TODO.

   ESTO É O QUE SABEMOS: A TERRA NON PERTENCE AOS HOMES; SON OS HOMES OS QUE PERTENCEN Á TERRA E TODAS AS COUSAS ESTÁN RELACIONADAS COMA O SANGUE QUE UNE AS FAMILIAS…”

    Por eso o que os nenos levan hoxe NON É UNHA ÁRBORE !

    Cando en novembro saimos a buscar landras e castañas, non estábamos só recollendo sementes, non as plantamos porque foramos só observar o proceso de crecemento dunha semente, (eso podemos velo en internet, pero nós preferimos meter as máns na terra…). Recollimos sementes, clasificámolas, escollimos as mellores, contámolas, plantámolas en macetas, regamos e observamos como medraban… Fixemos todo eso, pero sobre todo aprendimos a coidar un ser vivo que dependía de nós para medrar. Fomos responsables de plántalo con boa terra, de poñelo ao sol, de regalo para que non secase… 

   Practicamos o respeto polos seres que nos rodean…  
   Practicamos a  paciencia, xa que durante meses alí non nacía nada, e de paso vimos que as cousas importantes levan tempo. Igual que a educación. A educación precisa boas sementes, pero tamén “boa terra, auga e sol”: coñecementos, medios, un entorno tranquilo e relaxado e sobre todo  o exemplo de pais, nais , profesores e da sociedade en xeral para prosperar. Os  nenos precísanno para medrar, sobre todo como persoas. Precisan acadar coñecementos pero, máis importante, hábitos e boas costumes, e na educación infantil comezamos a poner as bases da súa formación e crecemento como persoas … con paciencia e sen prisas. Poñemos nos pequenos as sementes da súa formación. Logo debemos coidalas “entre todos” e cada unha medrará ao seu ritmo e como decía un vello dito “as árbores e os nenos endereitanse desde pequenos”.

   O currículo da educación infantil sinala entre outros estos obxectivos:

—  Fomentar a creación de lazos afectivos co medio natural e descubrir a nosa relación con el mediante o contacto directo coa terra.

—  Comprender os ciclos biolóxicos: o das plantas, da auga, a materia, a enerxía, a fotosíntesis, as estacións.

—  Sensibilizarse coas cuestións do medio ambiente.

   Pero, resumindo e aplicado na clase, queda o que dí este  proverbio indonesio:

“Conservamos  só o que amamos
amamos  só  o que entendemos
entendemos  só o que nos enseñaron”

    Agora levan unha maceta coas árbores que plantamos, pero en realidade levan un anaco do seu futuro e unha mostra do respeto que lles queremos inculcar pola natureza.

“Hai un libro aberto para tódolos ollos: a natureza”

ENREDANDO NO XARDÍN

     Durante os derradeiros días do cole fixemos de xardineiros e estivemos a traballar no xardín. Primeiro cortamos as follas máis grandes con tesouras tendo coidado de non estragar as plantas e despois arrincamos as herbas malas con ferramentas " de verdade".        

      Logo sachamos un pouquiño e finalmente botámoslle por encima case vinte sacos de casca de pino. Pasámolo moi ben e aprendemos a respectar e coidar o noso xardín e a valorar o traballo dos demáis.

 Durante un ratiño fomos "os kings do  xardín" ,"os reis do xardín".
Esto foi oque fixemos:

 

A HORA DO PLANETA

      Este sábado ás 8:30, moitas cidades do mundo participaron na *Hora do Planeta*, apagando as súas luces durante unha hora. Colaboremos nos tamén no aforro enerxético evitando gastos innecesarios : un pequeno xesto pode parecer insuficiente, pero si todos collemos por costume realizar ese pequeno xesto, ao final serán millóns e notarase na saúde do planeta... e no bolsillo. En clase procuramos habituar aos pequenos a eses *pequenos xestos (picade aquí)*: 

• apagar as luces cando saímos de clase
• cerrar as billas (en esto están moi concienciados!)
• non derramar auga
• recoller o lixo na papeleira (facémolo bastante ben!). Mirade que ben o fai Pocoyó!
• non gastar máis material do necesario (esto cóstanos bastante...)

clicade aquí para ver imaxes de todo o mundo