Patri, Alex, Nico e o conto de Garbanciño

    Patri, a nai de Nico e de Alex, foi a nosa convidada para a hora do conto e os dous estaban entusiasmados. Bueno, xa levaban varios días avisando de que viña a súa nai. Eso sí: decían que a súa mamá "non traía conto".

   Cando chegou estaban preocupados xa que efectivamente Patri viña sin un libro e tivemos que recordarlles que non sempre o precisamos para contar o conto xa que o traía "na cabeza". Trouxonos uns dibuxos para apoiar a historia de GARBANCIÑO: un pequeno taaaaan pequeno como un garbanciño, que a pesar do seu tamaño quere axudar aos seus pais e métese nalgún que outro lio por non escoitalos e facer o que lle mandan... Como seguro lembrades no conto tamén salen un CABALO, unha VACA e unha LEITUGA...

    Durante a sesión, que foi un chisco movida, xa que víñamos do recreo de aproveitar  o ratiño de sol para baixar por fin ao patio de area. E con toda a emoción e a enerxía que traíamos acumulada, a música de Mozart que estabamos escoitando para relaxarnos aínda non fixera moito efecto....

 

   Como sempre algúns prestaron moita atención e outro andaban "algo despistados", pero escoitamos o conto de Garbanciño e despois fixéronlle preguntas a Patri. E chegaron a conclusión de que hai que escoitar aos papás e facerlles caso non alonxandose deles (nin falar con descoñecidos, recordou outro), para non estar en perigo....

   E nestas chegou a hora de recoller para vestirnos e marchar. Despedimos  a Patri, que nos deixou os dibuxos para colorear na clase.

Moitas gracias por vir Patri!

as cores das árbores no outono

   Para apreciar os cambios que se producen nas árbores no outono o mellor é saír e tocar, pisar, coller e xogar coas follas caídas. Así que aproveitamos o bo tempo e que tíñamos apoio na clase e fomos dar unha volta polo entorno. Usamos a saída de emerxencia e achegámonos o instituto, onde teñen uns preciosos liriodendros que chaman a atención polo colorido e a forma que teñen as súas follas.

 

    Cando demos chegado (levounos un tempo... ), recibimos os saúdos dos rapaces do instituto desde as ventás e despois observamos as cores das follas, xogamos con elas, e recollemos unhas cuantas para levar a clase e outras para mamá... e papá... e algún irmán..... E demos volta... Cousa que tamén nos levou "un ratiño" porque os rapaces miraban cada pedra, cada folla e todo canto atopábamos... e costáballes manter a fila. Como o obxectivo desta actividade era que "observasen"... pois non deixaron nada sin observar... 

   Despois, escoitamos un anaquiño das catro estacións de Vivaldi (o outono) e tamén  unha canción sobre as cores do outono. Clicade nos enlaces para ver o que escoitamos na clase.  

 

Neste kizoa podedes ver as fotos da saída:

 

UNHA COVA PREHISTORICA NA MAÍA

A  COVA  PREHISTÓRICA  DA  MAÍA

 

      En esta presentación estamos facendo as pinturas rupestres na cova prehistórica que montamos entre María e máis eu con papel de estraza. Como dentro da clase non tíñamos espazo, acabámola montando no oco que temos  baixo as escaleiras. Un espazo máxico que xa se ten prestado para moitas actividades. Agora, cando nos metemos dentro e apagamos a luz, temos a sensación dos primitivos ocupantes das covas e intentamos pensar coma eles na escuridade, en como vivían e facían o seu día a día. Pintamos con carbón e rotuladores e só nos falta aprender a facer o lume!

SEMANA DA PAZ : "NENA CON POMBA" DE PICASSO

     O noso lema da paz dí que "non é cousa de UN día", e cando na clase traballamos este tema, escollimos o cadro "Nena con pomba" de Pablo Picasso. Pintada en París, fai máis de 100 anos, por un Picasso de apenas 20, é un óleo sobre lenzo con medidas de 73 por 54 centímetros, considerándose unha das súas primeiras pinturas.   

   Fixemos a nosa interpretación do cadro a partir das liñas do contorno da nena e traballamos os conceptos de fondo e figura. Empregamos ceras blandas xa que permiten unha boa mixtura das cores e parecen transmitir mellor a tenrura da nena acariñando a pomba.A mensaxe está máis nas máns e nos ollos na nena que no páxaro. Do orixinal só tíñamos que respetar a cor  blanca da pomba. (...que, por certo, sempre me pareceu un animaliño ben pouco pacífico para ser escollido como símbolo da paz!).

     Premendo na imaxe podedes ver o resultado do traballo dos nenos:

clicar para ver os nosos cadros

  E esta é outra perspectiva a partir do cadro de Picasso, que está no blog da Biblioteca:

os nenos non queren a guerra

O QUEBRANOCES DE TCHAIKOVSKY

   

  O venres fomos ver  “As aventuras de Quebranoces” no Centro sociocultural, de Bertamiráns. O espectáculo consiste na representación con teatro de monicreques dunha historia, de guión propio da Asociación Musical Musicreques, baseada no conto “Quebranoces e o Rei do Ratos” (escrito por E. T. A. Hoffmann), mentres se interpreta en directo ao piano a música da Suite  “O Quebranoces” de P. I. Tchaikovsky. (clicar aquí para escoitala).

    Si entrades na páxina da  Asociación Musical Musicreques, podedes ver as características do espectáculo que ofrecen e a entrada que fixeron da visita.

      

   Como a actuación comezou máis tarde do que nos dixeran, tivemos tempo de "invadir e ver" as instalacións do centro, que conta con un local no baixo que ocupamos as seis clases da primeira tanda xogando un bó rato. Por suposto, e a pesar de que sempre temos a precaución de ir ao baño antes de sair do cole, tamén tivemos ocasión de ver as instalacións sanitarias do centro (esto ademáis é contaxioso: vai un , van todos...)

    

                 Teño só unhas  poucas fotos que vos poño en esta presentación: 
 

CLICADE AQUÍ PARA VER AS FOTOS

   Os bonecos escenifican o conto mentras os nenos escoitan a música de Tchaikovsky  e polo medio escoitamos o piano con escenas nas que os monicreques, ao longo de distintas aventuras, ensinarán aos nenos "a importancia do respecto aos demais, o valor do diálogo e da escoita, a beleza da música, os diferentes países e culturas, etc. Da man dos monicreques, os nenos poderán coñecer distintos intrumentos musicais, as distintas familias instrumentais, que é o ritmo, a melodía e a harmonía, aprenderán a bailar un vals, etc."

Na clase vimos este corto de animación para coñecer a historia do quebranoces.

clicar aquí

 e tamén este precioso corto de disney da danza das flores, da película Fantasía:

clicar aquí

UN CONTO COLECTIVO: o paxaro azul

                                                              O outro día, despois de ler contos coma todos os días, propúxelles aos nenos e as nenas si serían capaces de inventar un eles sós... Dixeron que nón, pero insistín e intentámolo entre todos, hasta que pouco a pouco a cousa foi collendo xeito: un escolleu o protagonista (un paxaro), outra  díxo a cor (azul), outro foi decindo onde vivía, o qué lle pasaba etc... e así foi nacendo o conto do paxariño azul que vivía nunha árbore do patio da escola.  Unha árbore como a que temos no noso patio: de follas vermellas, laranxas e  amarelas  por suposto, que estamos no outono!

        Despois, entre varios dibuxaron as árbores estampando as máns e puxémoslle moitas follas con moitos dedos polo medio, outro pintou o corpo do paxariño azul, outra púxolle o pico e as patas e unha fixo o millo... logo eu fixen esta montaxe co seu conto. É o noso primeiro conto en común  e levounos dous ou tres días rematalo: espero que vos guste!

DIPLOMA CABACEIRO

    

     Este mércores os nenos de infantil do colexio recibimos da mán de Lita, a directora do colexio, o noso  DIPLOMA DE CABACEIRO/A OFICIAL por participar na decoración do cole durante o  tempo do Samaín  traendo cabazas, xoias feitas cos froitos do outono, composicións con follas, piñas e sementes, xoguetes e bonecas feitas cos casulos e os carozos do millo e un sin fín de cousas realmente elaboradas. Gracias por participar: este diploma é para vós!.

      

      Lita pasou polas aulas, onde os máis pequenos do colexio estabamos agrupados por niveis, para ir facendo a entrega dos diplomas e ademáis trouxonos un agasallo de parte do equipo de actividades extraescolares do cole. O diploma estivo moi ben, pero si vos conto a verdade o que máis ilusión lles fixo foi o agasallo: unhas ás de volvoreta con diadema e variña máxica DE COR  ROOOOOOSA! (Habería que facer un estudo para ver que terá a cor rosa, que tanto lles emociona. E non vos digo nada agora que imos comezar coa "temporada da purpurina", que xa me preguntaron si nos chegaría coa que merquei...)

     Durante a "entrega de premios" tíñamos de fondo esta presentación que fixen coas fotos da exposición e con unha peza de música de Johan Strauss que lles gustou moito.

AS CABAZAS DO SAMAÍN

      Estamos no outono e entre as cousas que traemos a clase están as cabazas: cabazas grandes e pequenas, lisas e con bultos, pesadas e lixeiras, de cor laranxa e de moitas outras cores, cabazas para comer  e para facer cabelo de anxo, e tamén para darlle aos animais.... Como tamén  estamos no tempo do Samaín os nenos e nenas trouxeron cabazas decoradas para dar medo. Aquí vos vai unha mostra das que están a chegar estos días feitas na casa polos papás e mamás coa axuda dos pequenos. A exposición das cabazas está na entrada do colexio. Fixádevos tamén nunha parella de personaxes feita cos casulos do millo como se facían  en tempos os xoguetes.

Moitas gracias pola vosa colaboración!.  SON IMPRESIONANTES!

En este video veredes moitas das cabazas que están a chegar ao colexio...
(A música é o rondo do concerto nº 1 de Chopín)

Na foto de grupo tamén puxen "co fotoshop" a Manuel e Nohemí ... que este día estaban enfermos e non quería que faltaran.

A supercabaza de Xavi!

ESCULTURAS DE OUTONO

        Un dos primeiros enredos da humanidade foi xogar co que tiñan a carón:  pedras, paos, osos... e por suposto a terra, a auga e........ a lama. Os nenos levan dentro ese afán por tocar e manipular todo o que teñen á mán, e máis se de xeito habitual lles decimos: "non collas eso, no toques aquelo, non te molles, non te metes nas pozas..." 

        O  primeiro día que voltou a choiva, non sei si lembrades que lles puxen aos pequenos a escena da película "Cantando baixo a choiva". Encantoulles, sobre todo eso de ver a un adulto facendo aquelo que sempre lles decimos que non fagan: meterse nas pozas e baixo as pingueiras!. O seguinte día que choveu, foi tanta a auga que caía, que non baixamos ao patio..... pero moitos insistian en que "eles TIÑAN BOTAS DE AUGA e querían imitar a Gene Kelly chapuzando!"

        Outra das cousas máis atraintes para os nenos e as nenas, aparte de enredar coa auga, é poder mesturala coa area e coa terra. No patio temos cubos e pás, para que xoguen coa area, pero unha das normas é que non poden coller auga nos cubos: pois sempre hai algún que o intenta, e cando non poden cos cubos, atopan botes de iogur e cando ven que eso tampouco... algún xa probou a sacar auga do baño en buches na boca!. E claro, imos ampliando as normas cada vez que atopan unha excepción... Eso é un indicativo do placer que lles proporcionan as actividades realizadas manipulando todo tipo de materiais. No currículo de infantil está favorecer as actividades manipulativas con distintos materiais e texturas. 



non é a nosa mán,
... pero non por falta de ganas



        Por non poñernos a amasar na lama, e non por falta de ganas, hai uns días puxémonos a amasar barro na clase: primeiro bolas, logo churros e logo intentamos facer cuncas ou platos e acabamos facendo "esculturas de outono"... Despois incrustaron todo tipo de materiais que tíñamos pola clase: pedriñas, sementes e froitos de camelias, palliñas, cunchas, cocos e landras... cada un o que máis lle gustaba dentro dos materiais que fomos escollendo. Uns foron moi simétricos, outros minimalistas, outros puxeron todo o que lles collía...  algúns tiñan moi claro o que poñer, outros foron poñendo o que escollía o amigo e varios foron por libre!.

       Cando secaron, déronlle unha man de barniz  e xa vedes que bonitas nos quedaron!. E por suposto, coma sempre, non daban esperado a que secaran de todo: non temos paciencia!

(a música de fondo é un vals de Johann Strauss) 

O Outono de Vivaldi

       Despois de "intentar coñecer os fundamentos científicos" das variedades cromáticas que se dan no outono, sempre podemos volver á simple observación da súa beleza acompañada da fermosa música de Vivaldi. Incrible a beleza que cabe nunha soa folla destas árbores (probablemente americanas ou canadienses). Nos nosos bosques predominan os dourados, marróns e amarelos en todas as súas variedades.

Otoño

View another webinar from Isidro Vidal

   Tamén pasou en outono!

    

        Por desgracia non podemos esquecer a cor negra que deben estar a sufrir agora polos montes ourensans. Unha perda inmensa que se ven sumar ás de anos anteriores, que parece que non ten fín e que se nos descoidamos fará que perdamos as  nosas señas de identidade e o noso futuro.

O Outono de Vivaldi

     Nas clases de infantil adoitamos escoitar música de xeito habitual. Na nosa clase,  un dos momentos é durante a hora da merenda, que aproveitamos para poñerlle aos nenos diferentes estilos de música. Pretendemos que se acostumen a escoitar non só cancións infantis senón tamén música clásica. Como ademáis estamos no outono esté é o mellor momento para  presentarlles esta peza: O outono de Vivaldi   ,co fondo desta fermosa presentación de imaxes  outonais.

     As catro estacións é o título dun libreto de catro concertos para violín e orquestra do compositor italiano Antonio Vivaldi (A primavera, O veran, O outono e O inverno).

MÚSICA CLÁSICA NA CLASE

         Ás veces, na clase non só oimos cancións sinxelas, supostamente máis adaptadas aos nenos e nenas de 3, 4 ou 5 anos. Tamén escoitamos música clásica. Neste caso o que escoitamos foi "A  TRAVIATA" de Verdi con imaxes feitas coa técnica do stop motion en plastilina.

       Tamén escoitamos  o  preludio da Traviata e neste caso o soporte visual son as orixinais e creativas imaxes realizadas polo ilustrador Mackenzie Thorpe.

Unha maneira de achegarnos á música clásica e comezar a apreciala e  valorala...