Brancaneves, Noemi e Thayssa e un conto de medo

    Noemi, a nai de Thayssa, foi a nosa convidada para vir a clase a contarnos BRANCANEVES E OS SETE ANANIÑOS. Traía un libro con este conto para nenos... ou eso parece, porque se o analizamos está cheo de violencia ata o final, en que todo se resolve con un bico de amor. 

  Pero nesta historia hai crimes, envexa, ciumes, enganos, venganza,  persecucións... Ata hai canibalismo  e ningún se sorprende de que a malvada bruxa queira comer o corazón de Brancaneves!. Tampouco cuestionamos que no medio do terror e das persecucións a que está sometida Brancaneves, o primeiro que se lle ocurra cando chega a casa dos ananiños sexa comezar a ordenar, limpar e cociñar... Un xeito nada sutil de transmitir a cuestión dos roles femeninos.  

   A versión que nos leeu Noemi é a habitual para os pequenos e todo se resolve sin problemas: a bondade triunfa e a maldade é castigada: como debe ser!.

Outra cuestión neste conto sería o xeito no que se fala da beleza. ¿É boa porque é fermosa?

  Espelliño, espelliño, dime unha cousa 

                                                    quén é de todas a máis fermosa?

  Brancaneves é un deses contos clásicos través dos cales os nenos se achégan aos perigos pero á vez se sinten seguros no seu mundo cando todo se ordena e resolve como é debido.

 Escoitamos a lectura e despois fixemoslle  preguntas a Noemi: sobre a bruxa, a mazá envenenada, e moitas sobre o cabalo do príncipe... Nótase que esta é a etapa dos porqués.

 Aquí está Thayssa encantada coa visita da súa nai.

Moitas Gracias Noemi por vir a clase a pasar un ratiño con nós! 

**************************************

  Jacob e Wilhelm Grimm (Alemania 1786-1859), os famosos irmáns GRIMM, son coñecidos sobre todo polas súas recopilacións de contos populares, e tamén por outros traballos de historia da lingüística e a filoloxía alemanas.
   Entre 1812 y 1822, os irmáns Grimm publicaron "Contos infantis e do fogar", unha coleción de contos populares recollidos en diferentes tradicións alemanas.    

   Os textos fóronse adornando e moitas veces variando e censurando de edición en edición por causa da súa violencia e extrema dureza. Os irmáns sempre se defendían das críticas decindo que non eran historias para nenos... Igual por iso agora estamos vendo no cine cada vez máis adaptacións de estos contos para un público maior nas que se aprecia máis contido adulto e violento...

   De todos xeitos as versións fóronse adaptando como contos infantis e dulcificandose sobre todo nas versións Disney. E si vos fixades ao que máis prestan atención non é aos lindos animaliños e aos paxariños que falan docemente con Brancaneves. Non, o que os atrae máis é a violencia da malvada raiña convertida en bruxa que manten aos nenos cerca do perigo enfrontandose aos seus medos, pero en un entorno seguro, porque todo remata ben ... e sempre poden pechar o libro.

 

O Quixote e os 400 anos de Cervantes no día do libro

      O noso proxecto durante este mes foi achegarnos á figura de Miguel de Cervantes e do Quixote a través dos seus personaxes. Coñecemos a Alonso Quijano, Sancho Panza, Dulcinea, Rocinante e seguimos as aventuras de Don Quixote conta os muiños e o rebaño de ovellas...

 

 

na exposición co Cervantes neno

 

o lapbook sin rematar

    Empregamos o Symbaloo, fixemos algo de teatro representando a historia de Cervantes, xogamos no ordenador, pintamos os retratos de Cervantes e fixemos un lapbook, un mural con despregables no que contamos algo do que aprendimos do Quixote. Agora está colocado na entrada do colexio de primaria xunto á figura dun maniquí vestido coa mesma roupa que nós empregamos para disfrazarnos de Cervantes...  Con papel pinocho fixenlles unha gola de época e aquí están as fotos que fixemos:

Premer na imaxe para ver os retratos

   O venres baixamos a primaria a ver a exposición dos lapbooks de primaria recomendando libros  (podedes velos no blog da Biblioteca ou achegarvos por alí,están xeniais!)

 

   A profe María mostrounos como funcionaba un muiño de vento como os da Mancha que fixo cos de 4º no taller de plástica... 

    Aquí estamos na  exposición dos lapbooks na Biblioteca:

        Despois subimos e baixamos polas escaleiras onde están escritas as primeiras frases do Quixote. No blog da Biblioteca e na web do cole tedes máis información con fotos e videos de todas as actividades que se fixeron no DÍA DO LIBRO.

 

Natalia, Jordán, vikingos, dragóns e unha canción!

    Hoxe veu Natalia, a nai de Jordán, a cantarnos unha canción preciosa que inventou para nós cos nomes de todos e a contarnos a súa historia favorita de vikingos e dragóns. Por si algún non a veu é unha peli de animación preciosa.

   A entrada de Natalia xa foi impresionante, porque viña cargada cun baúl que tiña a todos intrigados por ver o que contiña. Ademáis traía unha guitarra. Primeiro preparouse e sacou do arcón dos contos dous cascos vikingos. E contounos en forma de conto a peli "Entrenando o teu dragón".

   Unha historia na que se demostra que, igual que os vikingos e os dragóns, ás veces enfrontámonos aos demáis por descoñecemento. E que se somos capaces de superar os medos podemos chegar a ser amigos de aqueles que nunca tal pensamos.... e que ata os dragóns teñen corazón!

   Ademáis, Natalia tiña unha sorpresa moi especial "A CANCIÓN DA CLASE DE CHANCLAS" que compuxo para nós cos nomes de todos. Encantounos! Xa temos himno!

      Explicounos como se afina a guitarra e deixounos tocar un par de notas. A guitarra saleu ilesa pero en algún momento correu serio perigo jeje

 E premendo na imaxe dos protagonista de hoxe  está un kizoa coas fotos da sesión.

premer aquí

Despois tamén nos cantou a canción de Cocorico e o pirata malapata (a ver si as dou subido aquí mismo mañán)

Cristina e Leo cóntannos a que sabe a lúa....

   Hoxe Cristina, a nai de Leo, fixo de contacontos dentro das actividades do mes do libro. Leo fixo de axudante da súa nai e  presentoulla aos demáis: "mamá" ou "mami" como lle chama sempre... O conto era A QUE SABE A LÚA?

  Cristina chegou preparada cun cartón no que foi poñendo a terra e a lúa e reparteulles aos nenos os animais que saen no conto para que participasen na historia desta tartaruga curiosa que quería saber a que sabe a lúa. Para averigualo, sube a unha montaña, pero a lúa alonxase e ten que pedir axuda aos outros animais da selva....

    Os nenos foron colocando os animais uns enriba dos outros, pero non conseguían chegar á lúa ata que subeu o ratiño máis pequeniño e colle un anaco dela para compartilo con todos cando baixa..... E cando o comen a cada un sábelle ao seu alimento favorito... 

   Entón Cristina sacou unha sorpresa máis. Unhas deliciosas galletas con lacasitos que Leo se encargou de repartir con todos. E a comer! Algún quixo gardar a metade para levar a casa e compartir con vós, pero non se non farían como Cocorico...

    Ademáis das galletas, Cristina regalounos un precioso e divertido conto: "O GANAPAN DAS PALABRAS", que lles contei antes de marchar para casa e que nos gustou moito polo xogo que dá cando as palabras se perden e se desordenan...
Premendo na imaxe de Cristina e Leo veredes unha pequena montaxe coas fotos da sesión.

Premer aquí

     Moitas gracias Cristina por vir a contarnos este conto de xeito tan participativo e polo agasallo que incorporamos á Biblioteca de aula.

Educando as emocións: un novo blog no cole!

    Este curso inaugurouse un novo blog no Centro, creado por un grupo de traballo acerca da EDUCACIÓN EMOCIONAL, no que os participantes pretenden reflectir a información que recollen en forma de enlaces, vídeos, comentarios e recomendacións de libros…

     Por si non o atopades, tedes acceso desde a web do cole, o blog da Biblioteca e tamén no noso blog na lista que teño creada con enlaces a outros blogs. Recomendovos que de vez en cando lle botedes unha ollada: é moi interesante. Fala de límites, creatividade, valores, confianza, control, xestión das emocións, habilidades sociais..... A nova entrada trata sobre o uso dos emoticonos que reflicten emocións.

Patri, Alex, Nico e o conto de Garbanciño

    Patri, a nai de Nico e de Alex, foi a nosa convidada para a hora do conto e os dous estaban entusiasmados. Bueno, xa levaban varios días avisando de que viña a súa nai. Eso sí: decían que a súa mamá "non traía conto".

   Cando chegou estaban preocupados xa que efectivamente Patri viña sin un libro e tivemos que recordarlles que non sempre o precisamos para contar o conto xa que o traía "na cabeza". Trouxonos uns dibuxos para apoiar a historia de GARBANCIÑO: un pequeno taaaaan pequeno como un garbanciño, que a pesar do seu tamaño quere axudar aos seus pais e métese nalgún que outro lio por non escoitalos e facer o que lle mandan... Como seguro lembrades no conto tamén salen un CABALO, unha VACA e unha LEITUGA...

    Durante a sesión, que foi un chisco movida, xa que víñamos do recreo de aproveitar  o ratiño de sol para baixar por fin ao patio de area. E con toda a emoción e a enerxía que traíamos acumulada, a música de Mozart que estabamos escoitando para relaxarnos aínda non fixera moito efecto....

 

   Como sempre algúns prestaron moita atención e outro andaban "algo despistados", pero escoitamos o conto de Garbanciño e despois fixéronlle preguntas a Patri. E chegaron a conclusión de que hai que escoitar aos papás e facerlles caso non alonxandose deles (nin falar con descoñecidos, recordou outro), para non estar en perigo....

   E nestas chegou a hora de recoller para vestirnos e marchar. Despedimos  a Patri, que nos deixou os dibuxos para colorear na clase.

Moitas gracias por vir Patri!

María José, Lucas e Cocorico

  O venres foi o turno de Mª José, a nai de Lucas F, que nos trouxo o conto de Cocorico, que é un dos nosos favoritos. Un conto "de medo" no que o pequeno Cocorico anda asustado polo terrible Gato Pelado e o seu arrepiante Marramiau. Tamén ten unha parte matemática na que nos introduce  nunha cantidade e na súa metade..

      Primeiro presentamos a Mª José, que por suposto se chama "Mamá", vimos o seu nome no encerado, contamos as letras que ten e despois cada un foille decindo o seu, aínda que a algún lle costou prestar atención.

 Lucas estaba impaciente por axudar a mamá a pasar as follas.... e por compartir con todos os gusanitos que nos traía a súa mamá... Cos gusanitos fixeron coma Cocorico: só deixaron as migas!

 Despois houbo unha pequena sesión de preguntas: por qué Cocorico tiña medo de Gato Pelado, por qué non compartía o biscoito e sobre todo por qué o gato pensaba que lle caía o tellado na cabeza... Nós coñecemos o conto e tamén a versión cantada que algúns intentaron cantarlle a Mª José (pero os nervios non lles deixaban...). Aquí vos poño o enlace : CANCIÓN DE COCORICO

  E de remate, aplaudimos a Mª José por traernos un conto terriblemente  divertido  no que os malos poden facer trasnadas e meternos medo, pero teñen o seu castigo ao final, que é como deben rematar os contos para eles... 

Lucas e a súa nai. Moitas gracias por vir Mª José!