Un conto na porta:" Lola con alas"

  Este ano para conmemorar o Día do Libro o equipo de dinamización da Biblioteca propúxonos transformar as portas da clase en portadas de conto. 

   Nós escollimos o de "LOLA CON ALAS" entre moitos da clase, porque así todos podíamos participar dalgún xeito… O conto trata de como os estímulos que proceden da arte e as cores poden cambiar o estado de ánimo dos nenos e aumentar a súa sensibilidade artística. Ademáis é un conto moi divertido e creativo que fomenta a colaboración e a creatividade.

    Lola está triste, soa na habitación e todo lle parece gris... menos o cadro da parede cheo de coloridos paxaros. Así que decide poñerse algo de cor e comeza cun sombreiro verde, medias amarelas, zapatos azuis, vestido rosa… Logo pinta a cara de azul, os brazos a raias laranxas, a punta dos dedos de morado, a boca de vermello e conforme o fai, vaise poñendo de mellor humor. Tanto que ata consigue voar  e pasar unha tarde divertida cos paxaros fantásticos do seu cadro.

  NA MONTAXE PODEDES VER TODO O PROCESO DA NOSA PORTA: (no blog da Biblioteca podedes ver tamén as portas que se fixeron nas outras clases)

   A autora-ilustradora desta historia é POLLY DUNBAR. Naceu en Stratford-upon-Avon (onde tamén o fixo William Shakespeare) e comezou a ilustrar libros con 16 anos ata  graduarse en Arte en 1999. A súa nai Joyce Dunbar é a autora de libros infantís, e o seu pai traballou como ilustrador e como profesor de arte.

Pitiños de Pascua

  Pola Pascua fixemos estos pitiños. Os nenos pintaron con pintura acrílica as bolas de porexpan e despois engadimos plumas e ollos coa pistola de silicona. Logo tivemos que contar e repartir os ovos de chocolate para facer un paquete cos anacos de tul. Para rematar metimos o pitiño dentro. Esperamos que vos gustaran e que os compartiran.

 

    Polo visto a orixe da tradición dos ovos ven xa desde a Idade de Xeo. Despois do inverno, e cando xa case non quedaban provisións, coa chegada da primavera volvían as aves e comezaban a poñer ovos, dos que se alimentaban os seres humanos ata que podían volver cazar coa chegada de mellores temperaturas. Máis adiante como no cristianismo os ovos considerábanse carne, non podían comerse na cuaresma e comezaron a gardalos cocidos. Posteriormente pasaron a decorarse para facer regalos con eles e a elaborarse de chocolate... Máis curiosidades sobre esta costume podedes velas na Wikipedia.

 Material:
bolas de porexpán
tul laranxa e amarelo
pintura acrílica 
ollos móviles
plumas
paos de brochetas

A que sabe a lúa: un conto cos 5 sentidos!

  A partir do conto "A que sabe a lúa", fixemos unha experiencia na que empregamos os cinco sentidos: escoitamos, miramos, ulimos, tocamos e sobre todo saboreamos!.

 Comenzáramos esta actividade en decembro cando contamos este conto editado por Kalandraka no que os animais da selva se axudan entre todos para conseguir probar un anaquiño de lúa. Un libro redondo como a lúa chea e moi saboroso que  nos ensina que as cousas compartidas sempre saben moito mellor.

  Comezamos probando as obleas, que se parecían moito á lúa do conto,  e seguimos cos queixos que nos mandastes e logo con palomitas, gusanitos e incluso probamos as laranxas ácidas da horta...

 Tamén incluimos as diferentes galletas que traen para compartir na actividade da maleta viaxeira. E son moi coidadosos coas diferentes intolerancias que temos na clase: sempre queren comprobar se as merendas que traen teñen lactosa, plátano, ovo ou gluten!. Nesta montaxe están algunhas fotos das primeiras degustacións: 

Rosa Caramelo: coeducación e igualdade.

  Na clase contamos o conto "ROSA CARAMELO" para falar de coeducación e igualdade. No conto Margarita é unha elefanta que, como todas as da súa manada, vive moi protexida comendo só flores rosa, adornada de laciños rosa... Todas teñen unha preciosa pel de cor rosa caramelo... menos Margarita, que vive presionada por seus pais aos que lles dá vergoña  que a súa filla non sexa igual que o resto. Margarita está triste por non ser  tan bela como o resto aínda que se esforza moito. Pero mentres as elefantas viven encerradas, poden ver que os elefantes viven e devírtense libres pola  sabana. Un día Margarita decide fuxir do terreo valado das elefantas... ¡para xogar con eles na sabana e ser libre!. O resto de elefantas cando a ven tan feliz acaban seguíndoa e desde entón, non hai distinción entre elefantes e elefantas: todos viven xuntos no mesmo lugar, comparten as mesmas costumes e teñen unha fermosa cor gris... e son libres e iguais!

   Entre todos pintamos o mural da sabana onde viven os elefantiños e fomos analizando o conto: o xeito de pintalo, o tamaño dos elefantes e as árbores, as cores e sobre todo o problema que plantexa:  entenderon moi ben a inxustiza da realidade das elefantiñas cando lles propuxen que só un grupo deles podería ir xogar no patio de area mentras o resto tería que quedarse na clase ou no porche...

 Rosa Caramelo é un dos títulos que Adela Turín e Nella Bosnia publicaron en Italia, entre 1975 e 1980. A súa intención era denunciar a discriminación da muller e reivindicar unha reformulación das estruturas sociais e dos roles de xénero establecidos. Este conto que editou aquí Kalandraka é unha boa ferramenta para traballar a coeducación e a igualdade.

Gamas de cores

  Unha experiencia que fixemos na clase foi sobre as cores... Un día na asamblea deunos por falar das cores das árbores que temos no patio, porque algúns discutían si valía un determinado verde para pintalas. (Asunto aparte era que no outono xa lles víramos moitas máis cores, desde o laranxa, amarelo, vermello ou marrón...). Pero agora, para moitos, case se limitaba a verde: verde claro ou verde escuro, porque son as que vemos polas ventanas e as que temos nas plantas de clase. Pero despois de mirar con máis atención comezamos falando de cómo podíamos pintar os moitos verdes diferentes que estábamos vendo e das gamas de cores e a Escala Cromática.

   Según a teoría das cores, as diferentes gamas de cores obtéñense mesturando as cores puras con branco ou con negro formando gradacións que realizan un paso regular dunha cor a outra. Consigues así unha serie continua dunha cor cara ao branco ou cara ao negro.

 

    Pois eso foi o que fixemos: nunha tira grande posta no chan, repartimos un cadrado para cada neno e comezamos pintando polo centro onde puxemos a primeira cor verde sen mesturas.

 

  Despois fomos engadindo e mesturando cara un lado unha pinga de blanco no primeiro cadrado, dúas pingas no segundo, tres no terceiro....E no outro sentido engadimos pinga a pinga de negro.

 

    Así ata que conseguimos a nosa escala da cor verde: un por neno e nena, todos verdes e todos diferentes!

Venres de Entroido

  Despois de seguir as instrucións do Meco durante a semana do Entroido o venres viñemos disfrazados para a festa. Almorzamos orellas, filloas, rosquillas e outros doces típicos que os nenos e nenas trouxeron para compartir. Teño que decirvos que a esa parte da nota que vos puxen que mandárades "pouca cantidade" non lle fixestes moito caso jeje.. e aínda así deron boa conta de todo antes do baile e tamén despois do recreo xa que volveron con "bo apetito". 

   Despois do almorzo no que compartiron todo tendo en conta as intolerancias (en eso son moi coidadosos e preocupados!)  fomos ao baile con tódolos de infantil e seguimos a festa no patio de recreo. Ao principio estaban algo nerviosos por verse no medio de todo infantil, pero despois fóronse animando, buscando irmáns, amigos... Pasámolo moi ben! Moitas gracias a todos pola vosa colaboración!

 (Nesta montaxe van fotos da clase, dos disfraces, do baile e do patio, pero estade pendentes da web xa que subirei algúns anacos de videos do baile. )

 

Día de Rosalía

 Os pequenos de 3 anos participamos como todo o Ceip a Maía na  homenaxe a Rosalía, conmemorando o 182 aniversario do seu nacemento con diversas iniciativas promovidas polos EDNLG do Concello e dos centros de Ames  e que compartimos coa comunidade. Así, levastes os carteis para as portas das vosas casas e nós levamos as laxas de pizarra ao Parque do Ameneiral con distintos versos da poetisa. O poema que fixemos na nosa clase foi  "ADIOS RIOS, ADIOS FONTES". Teño que decir que os nenos entenderon a fonda tristura deste poema e algúns se emocionaron de verdade e sentiron a pena de Rosalía  "¡Deixo a casa onde nacín, deixo a aldea que conoso, por un mundo que non vin!".  

 

                              Podedes ver os traballos de todo o cole premendo AQUÍ na web.

    Nesta montaxe podedes ver como fixemos entre todos o noso cartel e a laxa de pizarra, así como fotos da saída das clases de tres anos que fixemos en bus para colocar a nosa laxa á beira do rego no parque. A saída en bus fíxolles tanta ilusión como o paseo polo Parque. E xa me contaron que algúns fostes de paseo para ver os poemas e que atopar o noso!

 Quero darvos tamén moitas grazas por colaborar con nós para colocar os carteis nas vosas portas.