"As chaves dos soños" de Ana Meilán

A visita de Ana Meilán e os seus contos estannos dando moito do que falar. Volvinlles a contar "as chaves dos soños" no que a nena protagonista ás veces ten medo pola noite xa que ten pesadelos cando durme. Pero un día súa nai cóntalle un segredo e regálalle un montón de chaves diferentes que lle permiten "viaxar" polo mundo dos soños e ter moitas aventuras e incluso algún pesadelo ata que lembra o poder das chaves e consigue superar o medo.

 Esta historia permiteunos falar dos soños, dos pesadelos e dos medos que todos temos ás veces... Ademáis a profe Sandra consigueunos un montón de preciosas chaves, púxenlles un lazo vermello para non perdelas (as de Adele son azules) e cada un escolleu unha para poñer baixo a almofada. Espero que funcionen e teñades bonitos soños!

Intercambios na Biblioteca

👉Fai uns días recibimos un recado  (premer aquí para velo) : o Equipo da Biblioteca, por boca de Leodoro, a nosa mascota, invitábanos a facer un dibuxo, un poema ou un conto e levarllo abaixo para trocalo por un libro.. Os de Infantil escollimos facer un debuxo que sería o noso "billete" para "pagar" o libro. Preparamos todo, aínda que eramos poucos, e o venres foron abaixo a mercar o libro que máis lles gustase da exposición. Como viñeron máis nenos xa recuperados e  non tiñan o dibuxo, tamén recibiron o seu conto para levar para casa.

Aquí estamos preparando os nosos dibuxos...

Para saber como foi a actividade podedes 👉 PREMER AQUÍ e velo no blog da biblioteca.

                       👆

 

 

Observando un bicho pao

 

  Fai varias semanas apereceu na porta da miña casa un bicho pao pequeniño. Metino nunha caixa e prepareino para levalo a clase: follas tenras, auga... Estivo nas clases dos maiores que averiguaron que prefire comer follas de silveiras e que pon tres ou catro ovos case cada día. E ata o de agora virouse máis grande. O venres leveino á nosa clase e ímolo coidar varios días para poder observar este insecto tan peculiar.

 

Observando os xacintos

  Imos comezar unha experiencia que require que sexan observadores... e pacientes. A profe Sandra trouxonos uns bulbos de xacintos de tres cores: morado, rosa e branco. Puxemos cada un en auga na súa xacinteira de cristal, para que podamos ir vendo como lle van saíndo as raices. Algúns xa se decataron que os podíamos distinguir pola cor das súas peles. Agora só queda esperar!

Celebrando o Samaín na clase!

 O pasado venres 28 celebrouse no cole o Samaín e os pequenos e profes que quixeron acudiron disfrazados ao cole para pasar unha xornada terrorífica. Ademáis de divertirse, falar do medo e das cousas que nos dan medo é un xeito de superalo. Como eu non puden estar, encargouse Teacher Susy de sacarlles algunhas fotos para que pudesedes ver como o pasaron na clase. (Moitas gracias Susy!)

 

 

Dioramas de Samaín e fantasmas!

 Este ano na clase tivemos un Samaín un chisco peculiar: máis da metade da clase foi caendo enferma e non puidemos facer todo o previsto. Aínda así, os que resistiron axudaron a decorar a porta da clase, participaron na exposición de dioramas que construiron coa axuda dos papás e mamás e fixeron, con botellas de leite e cartulinas, os fantasmas que levaron para casa.  (e moitas gracias a todos por participar cos dioramas!)

Orixe do SAMAÍN:     (anterior ao Hallowen!)

O Samaín deriva da palabra gaélica Samhain ("fin do verán"), a festa celta que conmemora o cambio do verán ao inverno, celebrando a fin da colleita e o día do fin do ano celta, que era o noite do 31 de outubro ou “noite dos calacús”, unha celebración especial na Europa pagá antes do cristianismo. Foi cristianizada cos días de santos e difuntos, nos que mostramos o respeto polos nosos devanceiros.  As cabazas ou calacús iluminados nos cruces dos camiños tamén sustituiron aos craneos dos enemigos postos en picas ás entradas dos poboados celtas...

 Esta noite conmemórase o paso da luz (verán) á escuridade (inverno): un momento máxico no que, durante unha soa noite, permaneceron abertas as portas do máis alá, que era utilizada polas almas dos defuntos para visitar o mundo dos vivos. É esta procesión de espíritos a que dou lugar a lendas tipicamente galegas como a da Santa Compaña. 

Espuma e garbanzos!

    Pode parecer o título dunha receta e en certo modo á así: a receta da creatividade a través da diversión. Empregando digamos materiais "non escolares", podemos mellorar a motricidade, traballar trazos e ademáis divertirnos. Os garbanzos sírvennos para xogar, pero tamen para facer trasvases, comparar cantidades, medir e para traballar a motricidade. E a espuma de afeitar polas mesas empregámola para crear formas, letras, dibuxos e rir un rato concentrados nas nosas creaccións.

 

Retratos en outubro

  Estivemos facendo uns retratos con rotus e ademáis escollimos na caixa das pegatinas a que máis se axeitaba ao noso estado de ánimo nese momento, así que tamén falamos das emocións. Casi todos escolleron expresións nas que estaban contentos e felices. Estes retratos, nos que faltan algúns compañeiros, podemos ilos comparando cos que fixéramos a principio do curso pasado e cos que seguiremos a facer para ver a súa evolución.

 

"As chaves dos soños" con Ana Meilán

 

Dentro das actividades de animación á lectura, o pasado mércores 19 de outubro visitounos a escritora Ana Meilán, autora de Oito patas, O lobo Rigoberto, Lágrimas baixo a cama, Mil animais podes ser e moitos máis contos que temos tanto na Biblioteca do centro como en infantil. 

 

 Tivemos tres sesións de contacontos e a nós contounos a historia de "As chaves dos soños". Agasallounos con marcapáxinas do libro e con unhas pequenas chaves de madeira para que as puxésemos baixo as almofadas por si tíñamos pesadelos. Gustáronnos moito os seus contos e pasámolo moi ben coa súa visita. 

 

Unha sesión de ioga

 A profe Sandra propúxonos facer unha sesión conxunta de Ioga na sala de psico. Así que collimos as nosas esterillas e descalzámonos. Puxemos música relaxante e sentámonos xuntando as plantas dos pes. Comezamos primeiro a despertar cada parte do corpo, intentando ser  conscientes de cada segmento. Por alí pasou a teacher Susy e apúntouse á sesión!. Fixemos distintas posicións, colocando o corpo para facer como o gato, o can, a bolboreta,  a cobra... e rematamos con equilibrios e estiramentos, para finalmente intentar relaxarnos.

 

Saímos a disfrutar das cores do outono

  Xa fai uns días que por fín estou de volta, así que reanudamos unha das nosas actividades favoritas: facer saídas polo entorno para ver de primeira man os cambios estacionais e como afectan ás árbores. Puxemos as botas de auga para disfrutar sin mollarnos e acompañados de Sandra cos seus nenos e de Isabel, collimos camiño do Instituto. Alí pasamos baixo os carballos do xardín da entrada, onde xa estaba o chan cuberto de landras (que por suposto fomos apañando...;)

Despois camiñamos ata a parte de atrás onde medran liquidambars e liriodendros cos súas bonitas follas estreladas os primeiros e sen punta os segundo. Atopamos os  froitos estrelados dos liquidambars e vimos algunhas das minúsculas sementes. Observamos as distintas tonalidades das follas desde os verdes aos amarelos intensos, pasando por laranxas e dourados e recollimos moitas para deixar na clase e por suposto tamén unhas cuantas para levar de agasallos para casa.

 

Á nosa árbore estilo Ibarrola... unha intervención artística na Maía

 Como xa vistes nos traballos que levaron para casa estivemos coñecendo a obra do pintor e escultor vasco Agustín Ibarrola. Foi un pouco por azar, xa que un día no patio atoparon unha cera tirada e preguntáronme que podían facer con ela. Díxenlles que podían pintar a corteza dunha das árbores do patio para que probasen como era colorear sobre unha textura tan diferente. A cera durou un minuto e querían máis! Entón baixeilles da clase unha caixa chea de ceras ... que durou medio recreo, porque tamén se apuntaron os nenos de Sandra!. 

 

Como nos estaban quedando unhas cortezas moi coloridas, faleilles dun artista que tamén lle dera cor ás árbores: Agustín Ibarrola, pero que o facía empregando brochas e pinturas. Tamén buscamos na rede fotos das súas obras, sobre todo da máis coñecida:  "o bosque de Oma". 

 

 

  Así que durante varios  recreos baixamos brochas e témperas e fomos pintando "a nosa árbore de Ibarrola". Aínda que pintamos de 3 en e  con coidado, algúns estaban tan emocionados que non medían a onde lles chegaba o brazo!. Pero a árbore quedounos moi bonita!

 

 

Nesta montaxe están as fotos que fixen do proceso:

 

Tamén tíñamos no cole outro artista facendo, por encargo da Anpa, un mural na parte de atrás de primaria e fomos ver como traballaba. Para o curso iremos ver como quedou a obra  finalizada.

    

 E, por si no verán vos cadrase andar preto de Allariz, alí podedes ver unha maravillosa e colorida intervención de Ibarrola nas rochas e árbores: