DESFILE DE ANTROIDO

  O pasado venres tivo lugar o desfile de antroido no colexio. O eixo central eran os países do mundo, e nós escollimos Hawaii. En esta presentación veredes unha parte do desfile, que  inauguraron os maiores disfrazados de xenerais do Ulla a cabalo e que transcurreu baixo a atenta mirada da mesmiña raiña Isabel de Inglaterra cos seus cadeliños e acompañada de dous gardas reais...

   Logo, abriron a marcha os pequenos de tres anos que desfilaron con bandeiras pintadas por eles representando os seús propios países imaxinarios, seguimos os de catro anos vestidos de "keikis" de Hawaii coa música do hula e os de cinco anos de xaponeses cos traxes tradicionais e de samurais. Despois houbo mexicanos, maorís, outros hawaianos, cosacos chegados das estepas  rusas e coloridos masais vidos de Africa... Rematouse a festa coa actuación musical dun DJ para os maiores, xa que os de infantil retirámonos para seguir merendando e porque estaban agotados e precisaban moverse o seu xeito.

clicar para entrar

      E por si alguén se decatou, a nosa bandeira de Hawaii era "un pouco peculiar": tiña o doble de bandas que a verdadeira... e así todos pudemos pintar un anaco.

HAWAII E O ANTROIDO

  Os de catro anos disfrazámonos  de hawaianos para o Antroido, pintamos unha bandeira e bailamos na clase o HULA, típica danza das xentes de HAWAII. Tamén aprendemos moitas cousas sobre ese país: incluso algunhas palabras de saúdo, despedida e fórmulas de cortesía no seu idioma que empregamos entre nós (aloha, aloha.oe, mahalo, pehea.ohe?= ola, adeus, gracias e como estás?).  

      Estamos facendo un libro co que aprendimos: onde quedan as illas de Hawai, as cores da bandeira, como son as praias e cidades, os volcáns, animais, froitos e plantas do país, comidas, saúdos surfeiros, bailes e roupas tradicionais entre outras cousas.

  AQUÍ ESTAMOS, XA VESTIDOS, PREPARANDO O HULA. 

clicade para ver os nosos "KEIKIS"

     Comimos as larpeiradas típicas... do noso país. Como almorzáramos moi cedo, aínda non tiñan moita fame, pero durante o desfile xa lles entrou e como tamén estaban algo cansos subimos á pista de arriba  para merendar e xogar un chisco ao seu aire que era do que se trataba.

    

 Moitas gracias a todos pola vosa colaboración coas saias e cos postres!.

 

AS COLORIDAS  PRINCESAS  DE HAWAI.I COS COLARES  E DIADEMAS DE FLORES DE  PLUMERIAS

 OS "TERRIBLES" KEIKIS DE HAWAI.I  COS  SEUS  ADOBIOS  DE  PLUMAS

 SAÚDAN FACENDO O SHAKA

E ESTE FOI O VIDEO QUE VIMOS PARA PREPARAN O HULA, 

AÍNDA QUE ABAIXO SÓ DESFILAMOS...

OS XENERAIS DO ULLA ...

    Hoxe iniciamos o día do Antroido coa visita dos alumnos maiores vestidos de XENERAIS DO ULLA. Impresionantes os disfraces que traían os rapaces e rapazas... e impresionados quedaron os pequenos, xa que foron pasando por todas as clases para dar os VIVAS.

       Entre ex-alumnos e irmáns foi un comezo moi divertido. Parece ser que a orixe de esta tradición, na que se imitan os  vistosos uniformes militares, está nos enfrentamentos armados do século XIX: a loita contra os franceses durante a invasión napoleónica, a batalla de Cacheiras e as loitas carlistas. Celébrase nos concellos de Boqueixón, A Estrada, Santiago, Silleda, Teo, Touro, Vedra e Vila de Cruces. Ademáis o Antroido dos Xenerais ten o  recoñecemento pola Xunta de Galicia de Festa de Interés Turístico de Galicia. Ademáis, onte os maiores de primaria tiveron a visita duns auténticos Xenerais do Ulla que lles explicaron esta tradición na clase.

      E cando baixamos o desfile do Antroido pasamos por un corredor formado polas espadas dos xenerais que máis tarde abriron a  festa "a cabalo".

CLICAR PARA VER OS XENERAIS NA CLASE

MÁSCARAS DO ANTROIDO

   

    Esta semana andamos a voltas co antroido: preparando o desfile no que iremos de hawaianos e, sobre todo, aprendendo moitas cousas de ese país. Pero hoxe deixamos Hawaii e fixemos máscaras con cartulina, ceras e purpurina!. Nin contar que cando nos poñemos coa purpurina, igual se emocionan de máis e se nos vai "un chisco" a mán... Tamén celebramos o cumple de Iker, que nos trouxo unha tarta riquísima de moitas cores e cuberta de lacasitos.

 Aquí vos poño a presentación coas máscaras que escollemos e que cada un decorou o seu gusto.

 

CLICAR PARA ENTRAR

UNHA COVA PREHISTORICA NA MAÍA

A  COVA  PREHISTÓRICA  DA  MAÍA

 

      En esta presentación estamos facendo as pinturas rupestres na cova prehistórica que montamos entre María e máis eu con papel de estraza. Como dentro da clase non tíñamos espazo, acabámola montando no oco que temos  baixo as escaleiras. Un espazo máxico que xa se ten prestado para moitas actividades. Agora, cando nos metemos dentro e apagamos a luz, temos a sensación dos primitivos ocupantes das covas e intentamos pensar coma eles na escuridade, en como vivían e facían o seu día a día. Pintamos con carbón e rotuladores e só nos falta aprender a facer o lume!

SEMANA DA PAZ : "NENA CON POMBA" DE PICASSO

     O noso lema da paz dí que "non é cousa de UN día", e cando na clase traballamos este tema, escollimos o cadro "Nena con pomba" de Pablo Picasso. Pintada en París, fai máis de 100 anos, por un Picasso de apenas 20, é un óleo sobre lenzo con medidas de 73 por 54 centímetros, considerándose unha das súas primeiras pinturas.   

   Fixemos a nosa interpretación do cadro a partir das liñas do contorno da nena e traballamos os conceptos de fondo e figura. Empregamos ceras blandas xa que permiten unha boa mixtura das cores e parecen transmitir mellor a tenrura da nena acariñando a pomba.A mensaxe está máis nas máns e nos ollos na nena que no páxaro. Do orixinal só tíñamos que respetar a cor  blanca da pomba. (...que, por certo, sempre me pareceu un animaliño ben pouco pacífico para ser escollido como símbolo da paz!).

     Premendo na imaxe podedes ver o resultado do traballo dos nenos:

clicar para ver os nosos cadros

  E esta é outra perspectiva a partir do cadro de Picasso, que está no blog da Biblioteca:

os nenos non queren a guerra

A SEMANA DA PAZ

    Esta semana adicámola a traballar sobre a paz: o que eles entenden por paz, o que saben sobre as guerras, cómo nos afecta a nós e o que escoitan nas noticias e aos maiores. Buscamos e contamos contos sobre a paz ("Blancos e negros", "Os nenos non queren a guerra" e algúns máis, como os que teño postos no muro de pinterest que enlazo aquí (clicar) para que lle deades unha ollada. Outra actividade que lles gustou moito foi que vimos e comentamos algúns cortos que tratan o tema e que teño postos no blog da Biblioteca ("Sadako e as grúas de papel", "Tolerancia", "A pomba da paz", "Abrazos" etc...)

   

     E cantamos e bailamos a canción "a Muralla", fixemos pombas da paz coas máns e preparamos unha postal na que escribimos as tres palabras que escollimos entre moitas, para intentar explicar o que é a paz para nós (respeto, amor e abrazos). De remate, entre todos intentamos explicar nun lema o noso desexo para a paz. Aquí saleu de todo:  

• que reine a paz 
• que todos sexamos bos e con cartos !
• que todos nos queiramos moito.
• que non nos peguemos
• que nos respetemos todos
• que a paz non sexa cousa de un día (este é o que lles digo sempre eu, pero eles engadiron : senón de todas as semanas, os meses e os anos... por dar a puntilla!)
• que sexamos amigos sempre
• que non arranquen os capullos do xardín
• non tirar xoguetes os demáis e non atropelar
• ter unha boneca que repita todo o que digo
• que todos cumplan as normas
• qie non pelexemos por facer algo...
• queremos unha clase feliz
• queremos un mundo feliz
• e así un montón máis de desexos "pacíficos"

    Logo tivemos algún desexo algo "despistado" como "que as momias e os piratas non pelexen" ou "eu desexo unha muñeca que repita todo o que eu digo"... e todo esto intentando practicar o respeto e a tolerancia cara os demais.

     Como cada clase tiña que escoller un desexo para poñer no muro da paz na entrada nós fixemos un refundindo varios dos que dixeron e quedounos así:

    

    O venres baixamos a xuntarnos cos de primaria a cantar a canción e decir os desexos da paz: con cada un soltaríase un globo. E aquí, coma sempre e a pesar dos investimentos económicos e numerosos técnicos que sempre nos garantizan , foi onde nos fallou  o són, para desespero de todos os que organizaron e dos nenos que participaron. Tamén temos que ter en conta que case 700 nenos e un pabellon aberto, non son garantía da mellor acústica...que lle imos facer: é o que temos e os nenos traballaron arreo para esto.

  

    Agora póñovos aquí unha presentación co traballo ao longo da semana:

 

SEMANA DA PAZ 2014   CLICAR

   Tamén vos enlazo con un muro con libros sobre a paz o respeto e a tolerancia, no que podedes atopar moitos contos moi interesantes: 

contos para a paz CLICAR

    Estas son as fotos que saquei no patio cuberto,  pendientes de escoller a  cor dos globos dos desexos e con algo de medo escénico. (Pero os voluntarios fixéronno moi ben,  aínda que non se lles escoitase!)

clicar para ver

OS HOMES PRIMITIVOS E AS PELES

     Investigando sobre os homes primitivos aprendimos cómo aproveitaban as peles dos animais que cazaban para quentarse e vestirse con elas. Despois de "cazar e despezar os mamuts" do outro día, miramos os abrigos, as mantas e as alfombras con outros ollos... Isabel e Casilda prestáronnos un par de peles ( unha era de ovella e a outra deduxemos que "podía ser" de reno) que nos serviron para ambientar a clase: vestímonos con elas, fixemos unha cabana,  e sobre todo disfrutamos un montón! 

clicar aquí  para ver o que fixemos coas peles

a pel de ovella

FM NAS AULAS DE INFANTIL

   

    O xoves tivemos no colexio a Ana, unha expecialista en audición de ACOPRÓS que nos veu contar a historia de "OLIVER E OS AUDÍFONOS". O curso pasado presentounos o personaxe do elefantiño Oliver e o proceso que sigueu ata decatarse do seu problema de audición. En esta sesión contounos a segunda parte: "OLIVER E A FM".  No cole temos unha nena que utiliza este sistema, así que todos queríamos coñecelo, xa que para ela foi fantástico, aínda que ao principio cóstaballe ubicar as voces.

   

       Os sistemas FM transmiten o son mediante ondas de radio e están formados por un emisor e un receptor. A profe leva enriba o transmisor (que ten un pequeno micrófono e un emisor)  e a nena leva un receptor acoplado ao seu audífono. O uso dos sistemas de frecuencia modulada na aula favorece a relación sinal-ruido e permite achegar e identificar mellor a voz da profesora. No caso de ter FM en varias aulas, cada unha tería que emitir na súa propia frecuencia para non interferirse.

 

CLICAR PARA VER AS FOTOS

 Aquí póñovos o conto de "Oliver e a FM" que atopei na rede:

CLICAR PARA VER O CONTO

• Para achegarnos  a tecnoloxía que está o servicio da audición clicade aquí (máis*) 
•   
• E esta é a páxina de ACOPROS

 

ACOPROS

CAZANDO MAMUTS

   En clase comezamos un novo proxecto sobre a PREHISTORIA E OS HOMES PRIMITIVOS. Xa o tiñamos pensado desde que contamos o conto de CRONIÑONA e agora xa estamos metidos de cheo no tema. Para inicialo comezamos moito tempo atrás: conteilles a historia da formación do Planeta a partir do big bang e logo a aparición da vida na terra e máis tarde a dos primeiros seres humanos. 

       Logo púxenlles un corto daquela serie estupenda de ERASE UNHA VEZ O HOME que contaba o mesmo: e falamos dos dinosauros, da evolución ("antes eramos monos?"... preguntan sempre), dos homes primitivos, como cazaban, onde vivían, que comían, as ferramentas que usaban, como descubriron o uso do lume (lembramos o conto "En busca del volcán") etc...

        E nesas estábamos cando chegou a profe María que viña facer un exercicio de psicomotricidade coas mans. María traía tres cabalos de espuma da sala que xa estaban rotos e pensaba facerlles traballar arrancando anacos cos dedos practicando as técnicas do rasgado e o pellizcado e ... "PAAAARA MARÍA! Espera que imos cambiar o motivo": conteilles  que o que traía María eran  TRES MAMUTS!  E QUE ELES TIÑAN QUE FACER COMA OS HOMES PRIMITIVOS E DESPEZALOS PARA COMER:

     Foi o momento xusto e esto foi o que pasou: totalmente metidos no seu papel, arrancaron, despezaron e cortaron os tres mamuts  con absoluta ferocidade... e non era nada doado!

clicade aquí para ver

 

 

   Agora estamos xa preparando o traballo, cada mesa é un clan e escolleron o seu  animal totem para dibuxar .... Ah e saímos ao corredor sixilosamente a cazar mamuts! (son o resto dos profes...)

Xa vos contarei como nos vai... e sobre todo cando descubramos o xeito de facer lume!

Aquí vos poño o corto de Erase unha vez o home. É fantástico!

O QUE FIXEMOS A SEMANA ANTES DO NADAL

CLICAR PARA VER

A semana antes do Nadal estivemos "un chisco atarefados": 

• rematando os traballos, 
• facendo postais e adornos  para levar a casa e colgar na árbore e "toleando coa purpurina"
• decorando as preciosas bolsas para os traballos
• tamén fomos invitados as clases dos maiores que nos querían cantar unha panxolina (e nós cantámoslles a eles... "un chisco", xa que quedaron cortados cos nervios),
• logo recibimos a visita dos maiores que viñeron á nosa clase a contarnos o precioso conto de "Ambrosio o limpador de estrelas"
• fomos ver o conto de "Antón e o Apalpador" presentado pola avóa do Caurel (interpretada pola profe Arancha totalmente metida no seu papel)  
• tamén apareceron polas clases os paxes dos Reis Magos a falar con nós e traernos caramelos da súa parte.
• o xoves despedimos a  Kevin, que foi pasar o Nadal en Venezuela.
• recibimos a visita de Rosa, a nai de Nohemí que nos ensinou o villancico "mi burrito sabanero"
• e o venres tivemos chocolate con churros que nos trouxo un churreiro (e Carmen quentounos o chocolate). 
• Polo medio tivemos varias visitas de ex-alumnas que xa están no Instituto e se emocionaban cos pequenos tanto como eles con elas...

 Nin vos conto os apuros, os nervios, a emoción (serán os vapores da purpurina digo eu...je je), o sube e baixa entre infantil e primaria (cruzándonos coas outras 9 filas sin intercambiar nenos!) e a coordinación destas actividades... Finalmente todo saleu como tiña que sair e os nenos pasáronno moi ben! 

VISITA DE ROSA

 

  O  xoves antes de rematar visitounos Rosa a nai de Nohemí, que nos quixo ensinar un villancico que ela escoitaba de pequena na súa terra venezolana. Os rapaces estaban encantados coa visita e pronto aprenderon a panxoliña que se chama: "Mi burrito sabanero". Despois tamén  vimos varias palabras que non coñeciamos: o  que era un lucero, un cuatrico (un instrumento musical similar a unha guitarra pero con catro cordas), o que é  gran sabana de Venezuela e algúns animais viven alí. Aquí vai o enlace co burrito sabanero.

el burrito sabanero CLICAR

cuatricos coas cores da bandeira de Venezuela