xoves, 25 de febreiro de 2016

Pan da Maía

  O pan é un dos nosos alimentos básicos, todos sabemos como sabe e onde o mercan mamá ou papá... pero non todos sabemos como se elabora. Así que leveilles a clase os ingredientes: fariña, levadura, un chorriño de aceite, unha pizca de sal e auga morna.
 
  
    Nunha cunha mesturamos todo e cando fixen a primeira amasadura, quedaron sorprendidos cando viron que a masa quedaba toda pegada nas miñas máns.
 Contamos coa axuda de Mónica e Andrea que tamén sacaron algunhas fotos cando eu estaba "coas máns na masa". Despois de amasar, probamos os ingredientes: algún probou a puñados! E tamén comemos un anaquiño de masa crúa: as opinións aquí foron dispares xa que a algúns non lles gustaba moito e a outros encantoulles... Despois notouse nos tamaños dos boliños....
    Ensineilles de onde sae a fariña porque tiña un bote con graos de trigo e falamos do conto dos 7 cabritos, cando o lobo enfariña as patas para enganalos.  A masa deixámola repousar e cando medrou un pouco cada un amasou o seu boliño. Gustoulles moito porque decían que era máis blanda que a plastilina.

      Logo repousaron outro pouco e metémolos no forno prequente a 180º, ou algo así, unha media hora. Deixámolos enfriar e cando volvimos de psico comemos os panciños. A clase arrecendía a pan de verdade!. E, aínda que nos quedou algo duro, porque o forno xa non regula moi ben, o pan non estaba nada mal!.      PAN DA MAÍA
 
((((Volveremos a facelo outro día, para aplicar o aprendido e tamén porque non estabamos todos.))))

venres, 12 de febreiro de 2016

"Bicos, Besos, Kisses..."

   Este é o titulo dun pequeno pero precioso e divertido libro que contamos hoxe na clase. Está escrito e ilustrado por Selma Mandine. Como domingo é o San Valentín e algúns oíran falar do día dos enamorados, pregunteilles si sabían que era eso... e nada!. Só unha nena dixo que era darse bicos, despois saleu que os daban os papás e mamás... e os noivos. E entón xa se soltaron e unha dixo que ela "xa tiña noivo...". Despois falamos de que hai moitos "amores e quereres": a mamá, a papá, aos irmáns, aos amigos, a quen nos coida...

    
      Comezaron a decir todos os seus quereres, primeiro de un en un e despois xa non nos chegaban os dedos das máns para contar, así que contamos tamén cos dedos dos pes!. Pablo dixo a súa primeira palabra en alto: mamá! e Paula despois de decir pais, irmá, amigos, padriños, primas, tíos e avós, nunha carreira na que case queda sen aire,  pensouno mellor e dixo "EU QUERO A TODOS!". Despois contamos o conto e rímonos cos bicos que rascan coma cactus, cos suaves coma algodón, cos bicos que se poden ver, os doces, os ruidosos, os explosivos ... e moitos máis que saen no libro.

     E ademáis, aproveitando que tíñamos a ventá aberta, mandamos bicos a todas as persoas que queremos. Seguro que vos chegaron uns cuantos!

 
Sinopse do libro:
     "Como é un bico? Pregúntalle un osiño de peluche ao seu pequeno dono. A resposta atoparémola a través das páxinas deste álbum. Desde os sonoros bicos da avóa ata os bicos húmidos do seu can Rex, o pequeno protagonista desta historia ensinaranos que hai moitas clases de bicos, pero os mellores, son os que nos dan aqueles a quen máis queremos". 

       E un par de curiosidades: como son as onomatopeias dos  bicos en outros paises e como se dí bicar en outros idiomas.

sábado, 6 de febreiro de 2016

O antroido na clase: festa, máscaras e baile de disfraces!

   Ao longo de esta semana seguimos os mandadiños do Meco: algo na cabeza, a cara pintada, algo no pescozo e algo nos pes...  Logo completaban na clase coas teas, sombreiros e outros accesorios que tiñamos... Cando saquei as fotos, algunhas caras xa estaban despintadas e outros xa a lavaran... así que repasamos ou repintámonos de novo según o que eles pedían ...
   Tamén elaboramos os antifaces con papeis de seda e plumas e quedáronnos dun estilo entre veneciano e amazónico moi bonito... As plumas tiveron que contalas para que a todos nos tocase máis ou menos a mesma cantidade e escolleron as cores para combinalas ao seu gusto.
   Hoxe viñemos disfrazados da casa  para festa do Antroido do colexio. Fixemos un fotocall e algúns (non dou tempo a todos) explicaron o seu disfraz coa axuda de internet: buscábamos un disfraz parecido e quen era o personaxe. Por exemplo, de Pocahontas vimos os tipis indios, a roupa feita de pel de bisonte..., da bruxiña cantamos a canción "la brujita tapita", Jordán consigueu explicarlles aos outros quen eran Hipo e Desdentado coa axuda dun corto de "como entrenar a un dragón"...

  E despois puxemos unha mesa de festa e fixemos unha degustación dos postres típicos (rosquillas, orellas, filloas... ) que trouxeron os papás e mamás. Comeron antes do recreo... e despois do baile... e algún aínda botou de menos a merenda!. Aprendemos a compartir e  gustoulles todo moitísimo !


  Finalmente rematamos cunha sesión de baile na pista de atrás do edificio de primaria. Ao primeiro estaban algo asustados porque estabamos os 225 de infantil xuntos e impresionáronse (non era para menos!) pero despois foronse soltando e correron e bailaron...  (Durante estos días porei AQUÍ un enlace cos videos e as fotos que subirei na web do cole.)

Moitas grazas pola vosa colaboración coas actividades do Meco e as larpeiradas!


mércores, 3 de febreiro de 2016

As pantallas de Xinzo

    A voltas co Antroido, hoxe recibimos a invitación de Rosana para poder ver un auténtico disfraz de Pantalla de  Xinzo de Limia. Soupemos  que levan vexigas para darlle con elas á xente. (Ver  a entrada que puxo no seu blog  AQUÍ )
   Así que alá fomos: un chisco preocupados polas escaleiras, xa que a aula de Rosana está no piso de arriba), aproveitamos que estaba a profe Andrea con nós  e subimos. Levounos un chisco chegar  porque entre que imos amodiño e fomos mirando os traballos dos nenos no piso de arriba e paramos nas clases dos compañeiros de 3 anos que están con  María e Marta...


      Rosana explicounos as partes do traxe e os nenos fixéronnos un recitado. Despois, cando baixamos a clase, buscamos en internet unha pantalla para pintar.


Grazas Rosana!

Unha sesión de psicomotricidade con teas

   Á volta do recreo fomos á sala de Psicomotricidade, e despois de repasar as normas (sobre todo de respeto e seguridade), descalzámonos, ordenamos os zapatos e repartínlles teas de moitas cores para comezar unha sesión que hoxe necesitábamos para descargar tensións xa que antes do recreo tivemos un par de momentos algo conflictivos. (Sobre a psicomotricidade recoméndovos un artigo que está na web do cole premendo AQUÍ). 
  
   Cada un colleu as teas que quixo, sin discutir polas cores, convertíronas en saias, vestidos, capas de superherois, princesas, cabaleiros, sereas ou piratas... Cada un disfrazouse como quixo sin máis gastos que as teas... Fixeron e desfixeron grupos, transformáronse en personaxes das súas pelis favoritas, axudáronse uns aos outros nunha sesión moi tranquila e relaxada... e finalmente recolleron e ordenaron todo moi ben. 

 

Percusión con paos

   Unha das primeiras músicas da humanidade foi de percusión repetindo distintos ritmos. Tamén é a primeira forma na que os pequenos se achegan á música. Non tedes máis que velos no patio cando as palas e os cubos se convirten en baterías!. Nós fixemos o mesmo, achegarnos á percusión empregando xogos rítmicos. Primeiro facémolo con partes do noso corpo, con palmadas nas máns, nas pernas, no chan... E despois empregamos os paos de madeira das construcións. 

      Xogamos coa forza, a intensidade, a velocidade e o silencio. Traballamos os graves e os agudos e sobre todo traballamos a discriminación auditiva. Intentamos imitar e repetir distintos patróns rítmicos. Conseguimos facelo en grupo bastante ben, pero o que nos costaba moito era que distintos grupos fixesen ritmos diferentes... todos rematabamos co mesmo. Queda para máis adiante...

     Para meternos en ambiente con algo de humor, primeiro vimos o corto de animación que vos enlazo aquí : "Alfredo o cavernario".    Despois pasámolo moi ben facendo "ruido". (A música do video é de Dawid  Jaworski)

 "O ritmo é a base da música, repítese e repítese (o que dá seguridade) e pode cambiar o ánimo das persoas, porque estimula a parte do cerebro que se encarga das funcións vitais, proporciona placer e provoca emocións."

venres, 29 de xaneiro de 2016

Día da Paz: axudamos ós demáis.

  
   Celebramos o Día da Paz con todos os nenos do colexio. Cada nivel tiña que traballar sobre un lema e o noso era "AXUDAR ÓS DEMÁIS". Tíñamos que facer unha pancarta que explicase ós outros nenos o que nós entendimos por eso. De primeiras costounos, pero logo colleron carreiriña e dixeron moitas maneiras de axudar ós demáis que eu íba escribindo no encerado... Despois tiven que buscar un dibuxo axeitado ó que eles querían decir, e púxenllo nunhas mans coas que fixemos un xardín con flores solidarias. Ademáis, premendo AQUÍ, podedes ver no enlace coa web do cole como foi a xornada con todos os nosos compañeiros. 

   E hoxe baixamos a compartir con todos a nosa pancarta e ver as dos demáis. Como somos dos máis pequenos tocounos sitio preferente e vimos chegar todas as pancartas.  Tamén cantamos a cantarela dos nenos de Xosé Neira Vilas (amiguiños todos...)  e algún animouse tamén a bailar.

as nosas pancartas


xoves, 28 de xaneiro de 2016

Reciclando ceras

   Todos os materiais teñen un fin e cando remata a súa "vida útil" normalmente repoñémolos e os restos tíranse e xa está... Pero cando merquei as ceras novas ensineilles no blog de 4 anos o bonitas que lles quedaron as que eles reciclaron.



    Decidimos entón intentar facer as nosas propias ceras "madeinfeitonocole". Merquei moldes de silicona de distintos tamaños, formas e cores e seleccionamos as ceras máis pequenas. 

  Enchemos os moldes  medindo por tamaños e clasificando por cores: esto é competencia matemática!. Cando todo estivo listo, metémolas no forno a 180º, algo menos de 10 minutos. Esperamos a que estivesen frías e ao día seguinte desmoldaron e probaron as ceras. Quedaron moi bonitas! E ademáis aprendimos de xeito práctico o valor da reciclaxe

Neste video está o proceso que seguimos:

mércores, 27 de xaneiro de 2016

Xogamos co xeo



    Que os nenos disfrutan coa auga é un feito.... Disfrutan xogando con ela, tocándoa, bebéndoa mollándose... e ás veces enchoupandose!. Un elemento que os fascina porque se pode ver e beber, tocar (aínda que se escurra das máns...), que se pode medir e trasvasar, que pode cambiar de cor, estar fría ou quente, que lava, molla e limpa... 

    A auga é un material que aos pequenos lles encanta porque cambia de forma según no recipiente no que esté e que tamén  pode cambiar de estado líquido a sólido ou gaseoso. Por eso fixemos esta experiencia: para apreciar os cambios. Con dúas botellas de xeo cheas de auga, cambiamos a cor dunha delas coas fías dun rotulador vello e metémolas  no conxelador. Conseguimos dous cubiños xigantes de xeo. Ó longo de varias sesións tocamos e manipulamos empregando os sentidos do tacto, a vista... incluso o olfato e o gusto.

xoves, 21 de xaneiro de 2016

A paz, o respeto e a convivencia

     Cos pequenos comezamos a traballar pensando no Día da paz. Unha das ferramentas que empregamos, ademáis de falar e  intentar que expliquen o que eles entenden pola paz e a guerra, é este Symbaloo da paz e a convivencia que fun completando con contos e cancións que tratan de compartir, de convivir e de aprender a respetarnos.

  

     
   Hoxe contamos o conto "O monstro de cores"  de Anna Llenas  que trata das emocións e o xeito de expresalas. A través del intentamos atopar a maneira de verbalizar o que sentimos cando estamos cansos, ou cando botamos de menos a mamá e papá, ou cando estamos anoxados e non sabemos porqué... É que ás veces nós tamén mesturamos emocións e estamos confusos como o monstro do conto...
  
   Para saber o que contén o Symbaloo entrade nel  premendo na imaxe de abaixo ou a través da web do cole ou do blog da biblioteca...

Symbaloo da paz e a convivencia

luns, 28 de decembro de 2015

O Nadal


premer aquí para ver o que fixemos no mes de Nadal
   Decoramos o cole (puxemos a árbore da entrada!), contamos contos, e cantamos cancións (as que puxen no simbaloo). Un grupo de maiores veunos ler un conto do patiño feo e o derradeiro día tomamos chocolate con churros.
  os maiores que nos leron o conto do parruliño feo:
        fomos ver e escoitar a Luis Vallecillo e os seus títeres
 
                                                  Tomamos chocolate con churros!
 Cristina, a mamá de Leo, regalounos esta preciosa e  riquisima tarta de galletas de xenxibre
 pintamos a árbore de Nadal e fixemos un posado para as postais
e fixemos as bolas e as árbores para decorar no cole e na casa
 Reciclamos e pintamos de novo a árbore que fixen o ano pasado cos maiores.
 E decorámola coas bolas que despois levaron a casa.

E despois de todo esto só queda desexarvos un Bo Nadal e feliz 2016 para todos!

domingo, 13 de decembro de 2015

Symbaloo de Nadal

premer aquí para entrar no Simbaloo de Nadal
A semana pasada unha compañeira e máis eu estivemos dándolle voltas a Symbaloo, unha ferramenta  de internet moi interesante para gardar enlaces a contos, cancións e actividades que nos interesan de cada tema. Púxenme a ver como se podía facer e aquí está o primeiro simbaloo cos recursos de Nadal que seleccionei para nós. Aos nenos gústalles moito porque xa ven de que vai cada recanto. Se premedes aquí podedes abrir o mesmo que temos na clase na PDI . 
  Gracias Rosana por "picarme"!